Een schier eindeloze en ook tijdloze discussie in ondernemersland: moet mijn bedrijf wel of geen B.V. zijn (worden)? Om te beginnen: daar is geen eenduidig antwoord op te geven. In die keuze spelen heel veel factoren een rol en die factoren willen vaak ook nog eens in de tijd veranderen, dus dan denk je dat je er bent – kun je opnieuw beginnen.
In onze vakpers vatte de schrijver het in een redelijk kort artikel maar weer eens samen. Toch leuk om eens mee te beginnen als je die kant op denkt, of juist ook als je die kant niet op denkt. Anyway, leesvoer voor het komende lange weekend.
Laat ik nou toch altijd gedacht, en geleerd, hebben dat de Belastingdienst een ‘inspectie’ van de overheid is, vandaar ook de inmiddels wat verouderde term Inspecteur van Belastingen. Een inspectie controleert -in overheidsdenken- het wel en wee van iedereen die onder zijn werkgebied valt, als het dus over belastingen gaat: iedereen. Inspecteren of iedereen doet wat ‘ie moet doen en zo niet: corrigeren. Maar zo is het dus blijkbaar sinds kort niet meer: er is een nieuwe organisatie: de Inspectie Belastingen, Toeslagen en Douane (IBTD) die de Belastinginspecteur controleert inspecteert. Oké, dus een inspectie die een inspectie inspecteert.
Die (nieuwe) Inspectie heeft vorige week haar (eerste dus) nieuwe jaarverslag, over 2022, gepubliceerd. Dat jaarverslag ziet er -zoals dat tegenwoordig hoort- weer gelikt uit: mooie lay-out, veel omvattende, inclusieve foto ’s en geschreven in passende managementtaal. En natuurlijk ook met de gebruikelijke enorme hoeveelheid open deuren. Maar: met ook een leuk inkijkje in wat de overheid denkt dat wij allemaal belangrijk vinden. Leuke en leerzame lectuur dus als je een halfuurtje over hebt. Ik heb trouwens nog wel een interessant onderzoeksgebied voor de IBTD: dit. Succes!
Het is natuurlijk pas lente, maar regeren is vooruitzien en dus kwam de regering afgelopen week alvast met haar belastingplannen voor volgend jaar. Heel revolutionair is het allemaal niet (de overgang 2022 naar 2023 was ingrijpender), maar toch zijn er (zelfs 47!) wetenswaardige plannen opgenomen. Veel van die plannen zijn behoorlijk technisch (vooral waar het gaat om de BOR, de BedrijfsOpvolgingsRegeling), sommige grijpen al snel in in de portemonnee van zowel de burger als de ondernemer.
Niet onbelangrijk is het afschaffen van de betalingskorting in de Inkomstenbelasting. Die betalingskorting krijgt iemand nu als die de te betalen belasting (Voorlopige Aanslag) snel en ineens betaalde. Dat haalt dus (zeker nu ook banken weer rente betalen) de stimulans eruit om belastingschulden snel af te tikken. Goed idee dus ;-). Ook probeert de overheid nu de ‘no-cure-no-pay’ bureaus (die bijvoorbeeld WOZ bezwaren maken voor belastingplichtigen) de pas af te snijden door de eventuele kostenvergoeding niet meer direct aan die bureaus te betalen, maar aan de belastingplichtige. Of dat echt gaat helpen?? StasFin van Rij vindt – na onderzoek- in ieder geval wel dat veel van die bezwaren onnodig zijn.
Sinds een paar jaar moeten banken hun rekeninghouders steeds scherper in de gaten houden, zowel op wat ze doen op hun bankrekening als wat ze feitelijk in de maatschappij doen. Voor (een steeds groter aantal) bedrijven en instellingen is het daarom steeds moeilijker om een bankrekening te krijgen of te houden, ook al is er nogal eens weinig echt aan de hand. Motto: waar gehakt wordt, vallen spaanders.
Om wat te doen voor bedrijven en instellingen die hierdoor nodeloos getroffen worden en dus maatschappelijk en economisch niet (meer) kunnen functioneren onderzoeken banken, samen met de overheid, nu naar oplossingen en de oplossing schijnt nu te worden een ‘basisbankrekening’. Wat dat precies is moet nog verder uitgewerkt worden, maar het lijkt erop dat die bankrekening gaat lijken op wat voor particulieren al jaren bestaat.
Nadat de Belastingdienst ruim een week geleden al besloot alle aangiften met een Box3-component erin aan te houden, dat wil zeggen: niet te verzegelen met een definitieve aanslag, blijft het rommelen achter de horizon. De ‘overbruggingsregels’ zijn nog steeds onzeker en het hele dossier is inmiddels een migrainedossier geworden voor de 2e Kamer (en kan dus op de stapel crisisdossiers).
Kort samengevat gaat het er nu om dat rechterlijke uitspraken er steeds vaker op wijzen dat de Belastingdienst slechts de werkelijk behaalde rendementen mag belasten en niet die fictieve rendementen die de overheid heeft vastgesteld. Dat is om vele redenen nogal lastig, al is het alleen maar omdat die werkelijke rendementen vaak niet (volledig) bekend zijn bij de Belastingdienst omdat ze daar nooit om vroegen. Het wachten is nu op een uitspraak van de Hoge Raad hierover. StasFin van Rij gaat inmiddels dapper door met zoveel als dat kan deze nu woedende veenbrand te blussen en tegelijk te werken aan een oplossing om vanaf 2027 al deze onduidelijkheden op te lossen. Het werkveld bemoeit zich inmiddels ook al met de perikelen: de RB (de organisatie van Belastingadviseurs) komt met het idee om beleggingen in panden (voor de verhuur of als 2e huis) te verhuizen van Box 3 naar Box 1, sterker nog zelfs: schrap de hele Box 3. Ondertussen laat ook de rechterlijke macht van zich horen: het aantal rechtszaken wordt onbeheersbaar.
In de gewone media plopt nieuws over de imploderende banken in de VS af en toe op, in de meer financiële media is er de laatste tijd bijna ieder dag wel nieuws te lezen. Kort samengevat: het gaat niet goed daar. Of dat gaat leiden tot een aardverschuiving zoals die zich in 2007/2008 afspeelde weet ik natuurlijk ook niet, wat ik wel weet is dat de gevolgen van die implosie toen nog steeds tastbaar zijn.
Wat er aan de overkant van de grote plas precies aan de hand is, is ook ingewikkeld. Het is ook lastig om precies de vinger achter de reden(en) voor die implosies te krijgen. Aan de zichtbare kant is wel duidelijk dat in veel gevallen het vertrouwen van de klanten weg is gevallen en die dus hun geld weghalen; gebeurt dat massaal dan komt zo ’n bank in de problemen, logisch. Wat daar dan weer achter steekt is veel complexer, maar een grote gemene deler is wel te vinden: de (stevige) rentestijgingen van het laatste jaar. Het afgelopen decennium was de rente laag, zo niet (bijna) nul. Banken leven voor een belangrijk deel van het verschil tussen de rente die zij betalen op het geld dat klanten bij hen parkeren en de rente die zijn krijgen op dat geld als ze dat uitlenen aan klanten. Als de rente laag is werkt dat verdienmodel niet goed en dus zoeken banken naar mogelijkheden om het geld van hun klanten toch op de een of andere manier rendabel te krijgen. En daar gaat het nu vaak fout: banken hebben dat geld vaak voor langere tijd uitgeleend tegen (voor de huidige situatie) zeer lage rentes en nu moeten ze ineens (veel) meer rente gaan betalen aan hun klanten en dan klopt het rekensommetje niet meer. Als die uitstaande leningen dan vervolgens ook nog eens bij een bank zijn geplaatst die niet meer kan betalen dan ontstaat er een domino-effect van omvallende banken. Vooralsnog speelt dit bij kleine en middelgrote banken en worden die (vast tegen een schappelijk prijsje) nu overgenomen (c.q. opgekocht) door de grote systeembanken (je kent het nog wel: too big to fail).
Een hele verzameling deskundigen vertelt ons dat we ons echt geen zorgen hoeven te maken: weinig aan de hand! Is dat ook zo? Weet ik veel. Wat ik wel weet is dat je nu goed moet kijken naar je eigen financiën, bedenk wat er in 2007/2008 gebeurde. Als zoiets dergelijks nu weer gebeurt, kun je de eventuele klappen dan opvangen?
Rond deze tijd van het jaar brengt de regering altijd de ‘Voorjaarsnota’ uit, een aanvulling op de eind vorig jaar aangenomen plannen en begrotingen voor 2023 (en later) en er staat dit jaar nogal wat in die Voorjaarsnota 2023. De ‘gratis’ kinderopvang gaan we voorlopig nog even niet doen bijvoorbeeld. Het STAP-budget wordt afgeschaft.
Verder zijn er nog de nodige plannen voor de wat verdere toekomst in de nota opgeschreven, daarvoor verwijs ik kortheidshalve naar prima samenvattingen die al door anderen zijn gemaakt. Enjoy!
Veel ondernemers kennen het: huwelijkse voorwaarden. Ingewikkelde materie en daarnaast ook niet mijn vakgebied natuurlijk. Maar ik weet wel dat het erg oppassen geblazen is bij het aangaan en/of wijzigen van die huwelijkse voorwaarden omdat dan de Belastingdienst kan vinden dat er een schenking plaatsvindt tussen de partners en over een schenking moet nou eenmaal schenkingsrecht (-belasting) betaald worden.
Hoe dat precies allemaal zit weet ik dus ook niet, wat ik wel weet: raadpleeg (vooraf!) degene die hier voldoende verstand van heeft (of moet hebben): de notaris dus. Voor een idee wat er speelt, kan spelen.
Ook gezien vorige week? Eén op de 25 huishoudens in NL is miljonair! Feest! Allemaal rijk! In één jaar kwamen er zo ’n 32.000 miljonaire huishoudens bij waarvan er eind 2021 dus zo ’n 370.000 zijn. Gemiddeld hebben al die huishoudens zo ’n 1,6 miljoen aan vermogen (= bezittingen minus schulden). Een gemiddeld huishouden telt tegenwoordig 2,13 neuzen en dus hebben we het ook over zo ’n kleine 800.000 neuzen in dat miljonairsgilde. Die dan dus overigens gemiddeld per neus weer geen miljonair zijn als ik even doorreken.
Veel van dat vermogen zit (vast) in stenen. De stevige groei van het aantal miljonaire huishoudens heeft dan ook te maken met de enorme waardestijging van huizen de afgelopen jaren. Veel miljonairs zijn ook zelfstandig ondernemer, wat ook wel weer logisch is: die sparen immers zelf voor hun oudedagsvoorziening. Werknemers doen dat meestal via een bedrijfstakpensioenfonds en het vermogen daarin wordt niet als vermogen gezien, wat het feitelijk natuurlijk wel is – zeker straks, na de herziening van die pensioenwet. Kortom: ook dit nieuws is weer relatief waar. Ingewikkeld hoor, die moderne maatschappij. Zeker als je ook nog bedenkt dat de inflatie de laatste 2 jaar enorme gaten heeft geschoten in de waarde van al die vermogens; een miljoen is tegenwoordig ook al geen miljoen meer (waard). Overigens viel mij afgelopen week ook nog iets anders op bij dit verhaal: de (echte?) rijken ‘verstoppen’ hun vermogen in fiscale constructies, zoals B.V. ’s die in Box 2 zitten. Tot grote zorg van onze overheid die daar wat lastiger de belastingpenningen kan ophalen.
De KvK doet de laatste jaren nogal zijn (haar?) best om iets toe te voegen aan het bedrijfsleven. Dat is best bijzonder voor een instelling die decennia lang niet veel meer deed dan (veel) geld vragen voor dingen waar de meeste ondernemers niets aan hadden. Het lastige is dan wel weer dat ze zich nogal begraven in vage algemeenheden, althans: dat vind ik.
Afgelopen week lanceerde de KvK de ‘Mkb Diagnosetool‘ waarin je jezelf als bedrijf op het rooster mag leggen op vele gebieden. Is dit een zinnig hulpmiddel? Ik heb er mijn vragen bij, aan de andere kant: het kan natuurlijk nooit kwaad eens in een spiegel te kijken, ook al is die spiegel misschien niet helemaal 1:1 betrouwbaar. Maar voor degenen die eens wat anders willen: ga vooral je gang.
