Henk

Het rondsnuffelen in je persoonlijke gegevens is weer een stapje verder voortgeschreden las ik afgelopen week. Er komen apps op de markt die je het makkelijker maken alle relevante (persoonlijke) info bij elkaar te harken voor allerlei nuttige (of noodzakelijke) zaken.

Info halen uit je aangifte(n) Inkomstenbelasting, uit je banksaldi, uit je pensioensituatie, welke verzekeringen je allemaal hebt, wat …
Het kan allemaal, want die gegevens zijn er natuurlijk en wat kan gebeuren zal ook (ooit) gebeuren. En natuurlijk zijn er allerlei ‘ingebouwde’ privacy-garanties in die apps, maar ik blijf dit soort dingen toch lastig vinden. Want – zoals al opgeschreven – alles wat kan gebeuren zal ook (ooit) gebeuren.
Maar gelukkig is de politiek en de privacywaakhond alert. Of dat helpt???

Ja, echt? Ja. Ik schreef er al eerder over: de PSD2-wetgeving die over niet al te lange tijd ingaat. In die wetgeving moet je bank derden toegang verlenen tot (het kijken op) je bankrekening als jij daarmee instemt (belangrijk detail natuurlijk, maar of dat ook hiervoor geldt??).

Ook de Belastingdienst kan dus straks meekijken waar je je (zakelijke) boodschappen doet en ook justitie (en straks vast ook nog vele andere instanties, instellingen en wie-weet-wie/wat-nog-meer). ’t Is 2019 per slot en de BB=WY (Big Brother is watching you)-trein raast in hoge snelheid door. De overheid werkt al aan een portal die dit allemaal ‘makkelijk’ (voor haar, natuurlijk) moet maken. Nah ja, scheelt in ieder geval weer tijd bij een belastingcontrole: je bankgegevens hebben ze dan al bekeken. mooi toch?
En als we dan toch bezig zijn: al eeuwen kennen we het fenomeen van de ‘fiscale klikspanen’: mensen die (anoniem meestal) bij de fiscus klikken over wat jij volgens hun fout zou doen.
Dat anonieme mag ook al niet meer las ik….

Kennen jullie deze gouwe ouwe nog? Moest ik even aan denken toen ik het verhaal van een vrouw las die mocht opdraaien voor de helft van de studieschuld van (ex-)manlief.

Voordat iedereen schrikt en alle trouwplannen gelijk in de prullenmand gooit: dat geldt vanaf 2018 niet meer zo. Vanaf 2018 vallen schulden ontstaan voor het huwelijk (in principe!) niet meer in de huwelijkse financiële gemeenschap.
Maar voor 2018 nog wel en daarmee is de huwelijkspartner dus aansprakelijk voor de studieschuld als het huwelijk voor 2018 plaatsvond. Toch een aandachtspuntje met die tegenwoordig wel erg lang doorlopende studieschulden.
De mevrouw uit dit verhaal was er in ieder geval vast niet erg blij mee…..

Oei! Da ’s veul: de helft. Wie zegt dat? Het CBS dus, op vraag van een Payrollbedrijf uitzendbureau (‘WePayPeople‘, mooie naam trouwens!). Die helft draagt dus niets bij aan ‘onze voorzieningen’ en dat is ’te gek voor woorden’, aldus de directeur van WePayPeople.

Je wilt cijfertjes? Krijg je cijfertjes. In 2016 gaven 482.700 mensen op hun aangiftebiljet Inkomstenbelasting aan alleen winst uit onderneming te hebben als bron van inkomen en daarvan betaalden er 222.700 hélémáál niets aan Inkomstenbelasting. Dat is dus ongeveer 46%.
Bij alle ondernemers met als enige bron van inkomen hun bedrijf (dus ook de B.V.-werkers en de zelfstandigen met personeel) was dat percentage zelfs 48%. Wow!
Toch? Of niet dan? Nou, dat ligt toch wel wat genuanceerder, vind ik dan. In de eerste plaats omdat die ondernemers natuurlijk wel Btw betalen (over hun boodschappen), misschien OZB (als ze een eigen huis hebben), accijnzen (op wat ze aan brandstof in hun auto ’s stoppen, aan borrels opdringen en aan peuken oproken) en zo nog wel het een en ander. Ze dragen vaak ook weer bij aan de winst van hun leveranciers, die dan mogelijk weer wel…. En last but no least: dat ze niets betalen kan ook nog komen door een handige verdeling van het fiscale inkomen met hun (fiscale) partner. Of dat ze (veel) geld spenderen aan hun oudedagsvoorziening, of arbeidsongeschiktheidsverzekering.
Dus zo dramatisch als die directeur het zei is het nou ook weer niet. Of in ieder geval is het niet zo simpel als die goede man blijkbaar denkt.

Althans, dat (‘op koers’) schrijft de regering in een voortgangsbrief aan de Tweede Kamer. Dat mag ook wel: de oude wet DBA (van 01 mei 2016 al officieel geldig) is op de lange baan geschoven, uitgesteld, min of meer afgeschaft en toch weer niet en ondertussen behelpt iedereen zich maar zo ’n beetje met …. ja, met wat? Hoe? Met alle onzekerheden van dien. Wanneer is iemand die je inhuurt nou ondernemer en wanneer is die werknemer? 
Afgelopen week was Deliveroo uitgebreid in het nieuws. Dat zocht de grens op en die grens hebben ze ook gevonden, zelfs het land achter die grens hebben ze gezien en dat hadden ze liever niet gedaan.
De kant die het opgaat is al wel langer bekend, de details worden steeds duidelijker. Heb je met deze problematiek van doen, als dienstverlener of als afnemer, kijk vast wat er in Den Haag in het vat aan het rijpen is.
Een gewaarschuwd mens telt immers voor twee. Toch?

Vast al gezien of gelezen denk ik? Vanwege de privacy krijgen in 2019 alle eenmanszaken een nieuw Btw-nummer 2e Btw-nummer.
Handig weer: twee nummers.
Eentje voor de Btw-aangiften en alle verdere communicatie met de Belastingdienst en een andere voor communicatie met klanten, leveranciers en de rest van de wereld. Dus voor op je website, je briefpapier, je facturen, je offertes, je visitekaartjes, …. Huh? Dat hoefde mocht toch niet meer, je Btw-nummer op je website enzo? Nee, maar dat nieuwe nummer kan natuurlijk weer wel, dus zwengel je lay-outsoftware maar vast aan.
Hoe dit allemaal gaat gebeuren? Wanneer? Geen idee nog. Het moet alleen klaar zijn voor eind 2019 en omdat het blijkbaar om 1,3 miljoen (zo!) bedrijven gaat…..
Blauwe brieven dus toch maar open gaan maken, of je overheidsmail in de gaten houden als je daarvoor gekozen hebt.