Henk

De fiscale regels waaraan wij ons allemaal moeten houden staan natuurlijk in de fiscale wet(ten) en aan diezelfde wetten moet de Belastingdienst zich dan natuurlijk ook houden, tot zover logisch allemaal. De realiteit is dat die wetten niet altijd de werkelijkheid volledig dekken (mensen zijn nou eenmaal erg creatief) en de teksten in die wetten zijn ook niet altijd even eenduidig, oftewel soms voor meerdere uitleg vatbaar. Daarvoor hebben we dan dus de rechter die via jurisprudentie die duidelijkheid wel moeten geven, ook in heel ingewikkelde en specifieke of bijzondere situaties. De wetten en jurisprudentie zijn openbaar, iedereen kan (in het tegenwoordige internettijdperk zeker) opzoeken wat er van zijn/haar gading is.

Maar zelfs dan blijven er genoeg bijzondere gevallen over waar (te) weinig duidelijkheid over bestaat en daarvoor heeft de Belastingdienst interne werkgroepen (kennisgroepen heten die) die een standpunt formuleren waar de uitvoerende belastingambtenaar zich aan moet houden. Dat zijn dan soms van die standpunten waar in mijn vak raar tegenaan wordt gekeken: huh, waarom dit? Die informatie en standpunten waren tot voor kort geheim. Tot voor kort dus, want de overheid gaat die standpunten nu openbaar maken (niet allemaal tegelijk overigens want het zijn er blijkbaar nogal wat).
Wat ook bleek is dat de bazen van het ministerie en de Belastingdienst helemaal niet zaten te wachten op dit soort openheid. De laatste zin in het artikel achter de link vertelt ook wel een beetje waarom (“Sommige fiscaal juristen en bestuurskundigen waarschuwen voor een ‘tsunami’ aan rechtszaken. Wetenschappers verwachten dat adviseurs en advocaten alle belastingstandpunten gaan doorvlooien op juridische en financiële kansen”).
Het bleef dus nog lang gezellig in het fiscale land…..

Vanaf deze week krijgen mijn klanten met een aangifte Inkomstenbelasting waar belast inkomen in Box 3 op voorkomt een bijsluiter met nadere uitleg en een idee of advies voor een denkrichting voor de toekomst. Zoals ik daar al opschrijf: ’taaie materie’. Dat is afgelopen week nog maar eens gebleken: 7 nieuwe ontwikkelingen telde ik in de fiscale vakpers, ga er maar aanstaan….

Een heel recente ontwikkeling is dat nogal wat beleggers die voor de huuropbrengst geld hadden gestoken in een verhuurd zakenpand of verhuurde woning (overwegen te) verkopen. Vanwege de nieuwe huurregels, maar vooral omdat die vorm van beleggen financieel aanzienlijk minder interessant is geworden door de nieuwe fiscale regels voor Box3.
Een rechter heeft afgelopen week dan wel weer uitgesproken dat die regels niet gelden voor een 2e woning die niet verhuurd wordt en dus alleen zelf gebruikt wordt.
De stapel uitspraken waarin rechters uitspreken dat de overheid niet meer kan belasten dan er feitelijk ontvangen is begint inmiddels behoorlijk hoog te worden. Bijvoorbeeld deze. En deze.
En dan wil ik jullie deze niet onthouden. De Raad van State is niet erg enthousiast over een voorstel van de partijen ter linkerzijde over een nieuwe aanpak voor de vermogensbelasting; dit plan bevoordeeld de allerrijksten.
Zoals in begin 2022 hier al opschreef: en het bleef nog lang onrustig in het fiscale land.

We leven in lastige tijden: stikstofcrisis, klimaatcrisis, toeslagenschandaal, Box3-diefstal, brandstofcrisis, Oekraïne, regeringscrisis(?), Coronacrisis en zo kunnen we nog wel even doorgaan. Daar kwam afgelopen week weer een nieuwe mogelijke crisis bij: een financiële- bankencrisis. Een bewijs van een aloude stelling: als het fout gaat, dan gaat het vaak ook goed fout. Het begon met een ouderwetse bankrun bij de Silicon Valley Bank (go woke, go broke?) en eindigde (voorlopig) met de ineenstorting van Credit Suisse en dat zijn voorwaar geen kleine jongens op het financiële voetbalveld.

Begint dit dus niet erg te lijken op de financiële crisis die in 2008 begon? Zeker, ook toen vielen er een aantal grote zakelijke banken om met een domino-effect met gevolgen waarvan we nu nog last hebben. En net als toen proberen overheden en (centrale) banken er alles aan te doen om grote schade te voorkomen. Gaat dat ook lukken? Geen idee. In 2007/2008 waren voornamelijk hypothecaire leningen de basis voor het probleem (check de film ‘The Big Short’), nu zijn het vooral staatsobligaties die voor problemen zorgen. Beide kwesties zijn overigens (in-)direct veroorzaakt door overheden!
Moeten wij er iets mee? Ook geen idee, helaas. Om er iets mee te kunnen doen moet je er ook iets aan kunnen doen en we kunnen er weinig aan doen. Behalve dan het bekende rijtje: risico spreiden, risico spreiden en risico spreiden. En je (zakelijke) balans zo kort (= klein) als mogelijk houden, dat vermindert risico.
En vooralsnog: don ’t panic (yet).

In het inmiddels (bijna) wekelijkse feuilleton over de belevenissen van de Box3-belasting konden we afgelopen week weer een episode toevoegen, wat zeg ik: meerdere episodes.
De eerste nieuwe episode is dat er nu (nu!) al zo ’n 485.000 bezwaarschriften zijn ingediend tegen aanslagen waar Box3-belasting in zit. StasFin van Rij zoekt (wanhopig?) naar een oplossing voor al die bezwaarschiften; de Belastingdienst is al overbelast, krijgen ze dit er ook nog eens bij.

Tweede episode: de VEB (Vereniging van Effectenbezitters) trekt met tractoren dossiermappen naar de rechter omdat het bezit van aandelen in 2022 wordt belast met 5,5% Box3-belasting terwijl het gemiddelde rendement in 2022 min 14% was. Belasting betalen over een verlies, dat is inderdaad bijzonder (pijnlijk). Overigens is dat verlies geen echt rendementsverlies maar vooral een waardeverlies, maar dat terzijde.
Derde episode: er zijn inmiddels al heel wat rechterlijke uitspraken die erop neerkomen dat de belastingheffing over Box3-vermogen moet gebeuren op basis van het werkelijk behaalde rendement en niet op een door de regering vastgesteld forfaitair rendement zoals nu gebeurt. Het zijn allemaal nog uitspraken van lagere rechters, de uitspraak van de Hoge Raad moet nog komen, maar het dondert stevig achter de fiscale horizon.
Een bijzonder hoofdstuk in de belevenissen van Box 3 is het gegeven dat zelfstandig ondernemers onder (een deel van) de belastingheffing uit kunnen komen door (een deel van) hun geld in hun bedrijf te parkeren omdat het daar geen Box 3-vermogen is. In het verleden ging de Belastingdienst dan al snel blaffen en ook bijten, maar werd een paar jaar geleden door de rechter gemuilkorfd: het aanhouden van een behoorlijk bedrag aan zakelijke financiële reserves voor zakelijk slechte tijden e/o komende investeringen was niet in strijd met de (bedoeling) van de wet, dus dat mocht gewoon. Afgelopen week las ik wel van een rechtelijke uitspraak die er kort gezegd op neer kwam dat je dat ook kon overdrijven. Maar waar de grens dan precies ligt…. geen idee (nog).
Het bleef nog lang gezellig in het fiscale land…., the beat goes on. Deze is ook prima.