Ex-directeur Coen Teulings kwam afgelopen week uitgebreid aan het woord in de krant en werd daarna overal en nergens geciteerd. Om vervolgens weer snel in de politieke coulissen te verdwijnen. want zijn boodschap past niet helemaal in het huidige politiek-economische denken. Want ‘(meer) werken moet lonen’ was onder andere zijn mening. Voor wie het hele verhaal van Teulings wil lezen moet zijn hele verhaal (met cijfers en zonder plaatjes) doorlezen en dat kan hier. Of hij gelijk heeft? Misschien. Wat me wel opvalt is dat we dit soort analyses niet zagen toen hij nog directeur van het CPB was. Maar dat zien we natuurlijk wel vaker: eenmaal los van de politieke handboeien gaan wel meer exen ineens andere dingen zeggen….
De afgelopen week tuimelden de berichten over de overheidssteun compensatie voor de stijgende energielasten over ons heen. “We’ krijgen allemaal geld, mooi toch? Geld terug, is misschien een beter woord hier: de overheid is immers de grootste verdiener maan de hoge energieprijzen: de energieprijs die iedereen betaalt bestaat voor zo ’n 50% uit overheidsbelastingen (Btw en ODE). Het mag ook wat kosten: misschien zelfs 40 miljard, per jaar dat die steun compensatie loopt zelfs. In Duitsland gooien ze er overigens nog meer geld tegenaan… (maar dat mag dan blijkbaar weer niet). Voor het (energie-intensieve) Midden- en Kleinbedrijf komt er ook een steunmaatregel, de TEK. Nog wel even wachten (begin 2023?), want ingewikkeld -aldus MinFin Kaag. Ondertussen verwacht Altradius een faillissementsgolf in 2023 en verwachten CEO ’s (nou ja, de helft daarvan) eenkorte en milde economische recessie. En dan hebben we deze natuurlijk ook nog….. Het wordt vast een mooi jaar, 2023. Zullen we -samen met Attje Kuiken- komend jaar maar niet hopen op een Elfstedentocht? In ieder geval leven we momenteel niet in saaie tijden.
De IACK, oftewel de ‘Inkomensafhankelijke Combinatie Korting’, is een soort toeslag. Maar dan anders, omdat de IACK direct via de aanslag Inkomstenbelasting als een belastingkorting wordt uitbetaald en niet via aparte ‘beschikkingen’ zoals bij de Toeslagen. Mensen met kleine kinderen kennen de IACK wel, als het goed is tenminste. Op zich is het een best te snappen regeling, als je tenminste goed begrijpt hoe die werkt dan (gna, gna). Het is overigens ook een aangenaam profijtelijke belastingkorting. Ingewikkelder wordt het als er sprake is van gescheiden en apart wonende ouders en co-ouderschap. Beide ouders kunnen dan apart, dus twee keer -onder voorwaarden- van die belastingkorting gebruik maken, maar hoe dat -wat betreft die voorwaarden- precies uitwerkt is al sinds het bestaan van de regeling een heftig discussiepunt. Want wat als dus die kinderen in wisselende samenstelling in de twee huishoudens wonen? Waar leg je dan de grens? Bij 1 dag per week? Of 2? Of 3? Of…? (want bedenk dus: het is een aangenaam profijtelijke belastingkorting). Daarover is tussen belastingplichtigen en de Belastingdienst de afgelopen jaren heel veel ruzie geweest en de Hoge Raad heeft nu geprobeerd daar een eenduidige lijn in te trekken. Fijn. Ter leringh ende vermaeck ook.
Een ongeluk komt nooit alleen, dat wisten onze voorouders ons al mee te geven. Inflatie, energiekosten, Oekraïne, noem maar op en dan is daar het Coronaspook ook weer. Prikken of niet prikken is weer de vraag, de regering is haar gereedschapskist met maatregelen weer aan het (bij-)vullen en het aantal besmettingen stijgt weer.
Ondertussen moeten ondernemers met Corona-belastingschulden vanaf 01 oktober gaan terugbetalen, maar er is sinds kort wel een versoepeling mogelijk (niet in 5 jaar aflossen, maar in 7 jaar). 19 Miljard staat er nog open bij zo ’n 269.000 ondernemers/ondernemingen (gemiddeld dus zo ’n € 70.000 per onderneming!). In het nieuws kwam vorige week ook dat zo ‘n 40% van het MKB failliet gaat zonder soepele terugbetalingsregeling voor de NOW-steun. En ohja: het RVO komt de teveel uitgekeerde steungelden nu per deurwaarder terughalen. ’t Wordt al-met-al dus weer een heftige winter.
Sinds de uitspraak van de Hoge Raad van eind 2021 beweegt er van alles. Welke kant een nieuwe heffingenstelsel zich vanaf 2026 (plan!) gaat bewegen wordt steeds duidelijker, tegelijk beschrijft de StasFin in een brief aan de Tweede Kamer ook tegen welke op te lossen kwesties de ideeën aanbotsen. Vooral de vermogensaanwasdeling (het heffen van belasting op het stijgen van de waarde, dat is in het huidige stelsel belastingvrij) levert veel denkwerk op. Het is ook niet voor niets dat de StasFin 34 bladzijden tekst + cijfers nodig heeft om de voorlopige opties, problemen en mogelijke oplossingen op te sommen. Dat gaat nog wat worden: heffen op basis van het werkelijk behaalde rendement. Dat klinkt simpel, maar het is allesbehalve simpel.
Hebben we nog het oude (en nu gebruikte) systeem, dat is dus ook niet zonder problemen. Jan en alleman zit nu te kijken wat te doen als ze geen bezwaar hebben gemaakt. In ieder geval wordt vanuit mijn vakgebied gewaarschuwd voor een ‘stortvloed aan bezwaren‘. Logisch ook: want zelfs een ezel stoot zich in ’t gemeen, niet twee maal aan dezelfde steen. En dat gecombineerd met dit? Wordt dat een befaamde trainwreck? Liedje.
Voor ondernemers met een (of meerdere) auto (‘s) belangrijk nieuws: de regering is van plan om zakelijke auto ’s (zowel voor de ondernemer zelf als voor het personeel) vanaf 2024, eventueel 2025, verplicht voor te schrijven emissievrij te zijn. Zo! Dat wordt even wennen…. En goed plannen natuurlijk, want die regeling geldt voor nieuw aan te kopen auto ‘s! De oude auto ’s die nog rondrijden blijven in het oude regime, althans: waarschijnlijk (want hoe zou dat anders moeten, hoewel: je weet maar nooit met deze regering). Toch nog maar snel een nieuw benzinebakkie kopen in 2023 dan? Geldt dit allemaal ook voor bestelbussen? Ja dus. Dit is dan dus ook gelijk het einde van de vaak fiscaal lucratieve ‘youngtimer-auto’ (ouder dan 15 jaar)! Of althans: tot het jaar 2039 dan…. misschien.
Informeel wisten we het al, maar nu is het officieel: er komt geen rechtsherstel (of compensatie in de hedendaagse nieuwspraak) 2017-2020 voor belastingplichtigen met Box 3 vermogen, alleen voor diegenen die bezwaar hebben gemaakt. De StasFin heeft dat medegedeeld. Vanaf nu (tot 2026, dan komt er een hele nieuwe belastingheffing op vermogen) wordt er wel gerekend met de nieuwe -tussentijdse- methode. Dus definitieve aanslagen vanaf (meestal) 2020 worden wel aangepast. Is die aanslag (2020 soms, 2019 meestal) al definitief? Pech gehad. Een soort van straf dus voor de vroege indieners van hun aangifte….
Of toch niet? De enige mogelijkheid om nog iets te doen is het verzoeken om een ambtshalve herziening van de al definitie aanslagen. Dat verzoek kan tot 5 jaar terug in de tijd en het was goed gebruik dat als de Belastingdienst zo ’n verzoek kreeg en dat verzoek ook terecht was, dat verzoek meestal werd toegewezen en de aanslag dus aan te passen. Tot nu dus, want de StasFin heeft de Belastingdienst opdracht gegeven al deze verzoeken af te wijzen. Tegen zo ’n afwijzing staat wellicht (de juridische schriftgeleerden zijn daar nog niet helemaal uit) beroep open bij de rechter en in dat geval: there we go again…..
In de schaduw van alle crises van de laatste jaren is Den Haag bezig met een enorme operatie die ruim 10 miljoen mensen raakt: de hervorming van het Nederlandse pensioenstelsel, althans de 2e pijler daarvan: de bedrijfstak pensioenfondsen. In die fondsen zit zo ’n 1.500 miljard Euro, opgebracht door werknemers en werkgevers en bestemd voor (toekomstige) pensioengerechtigden. De afgelopen decennia is er her en der wel gesleuteld aan de regels, maar nooit (afgezien van het vervangen van het laatstverdiende loon door het middelloon) heel principieel: het uit de jaren ’50/’60 stammende stelsel is onder al dat kleine sleutelwerk nog steeds goed te zien. Dat moet beter, anders. Vindt Den Haag.
Een korte samenvatting van het Nederlandse pensioenstelsel. Dat bestaat al sinds tijden uit 3 pijlers. De eerste pijler is de AOW. (Bijna) iedere Nederlander heeft daar aanspraak op en de uitkeringen worden betaald uit de gezamenlijke belastingpot (omslagstelsel, heet dat: nu werkende kinderen betalen dus premie voor ouderen) en geheven via de ‘premie AOW’ op lonen, uitkeringen en ondernemerswinsten; de premie is nu 17,9% van het bruto inkomen. Best veel, eigenlijk. De tweede pijler zijn de bedrijfstakpensioenfondsen. Daar zijn er dus zo ’n 200 van en deelname is voor werkgevers en werknemers verplicht. Zij innen de premies bij werkgevers, houden de boekhouding bij, proberen een goed rendement te halen en betalen uiteindelijk de pensioengerechtigden uit. De derde pijler zijn de particuliere oudedagsvoorzieningen; mensen (vaak ondernemers) die zelf hun premie betalen aan een (meestal private) verzekeraar en dat opgespaarde geld later als uitkering weer terugkrijgen. Denk aan lijfrentes, banksparen en dergelijke. De nieuwe pensioenregels waren eerst vooral gericht op de tweede pijler, maar Den Haag zou Den Haag niet zijn als ze daar niet ook bedachten dat als ze toch bezig zijn…… Gelukkig gaan ze -blijkbaar- toch nog even nader nadenken….. Vooral doen ja!
Zo af en toe heeft onze grote vriend de Belastingdienst ook nog de tijd om te doen waar ze eigenlijk voor bedoeld zijn: controleren of wat wij allen via onze aangiftes jaarlijks rapporteren ook wel klopt. Deze keer waren de afgetrokken zorgkosten (vroeger ziektekosten geheten) een aandachtspunt. En zie: ruim een kwart van de aangiften waarin ziektekosten werden afgetrokken waren niet goed (genoeg). Voor het goede begrip: dat gaat dus niet over mensen die te weinig aftrokken…. Conclusie Belastingdienst: het is allemaal te ingewikkeld (geworden), vandaar vooral die fouten. Dat ingewikkelde klopt op zich natuurlijk (ik weet er alles van natuurlijk), maar is dat echt de belangrijkste reden?
Een nieuw fenomeen komt de laatste tijd vaker in het nieuws: de Baby B.V. Een Baby B.V. is een B.V. die ouders voor (en op naam van) hun net geboren kind oprichten om daar (fiscaal vriendelijk, zal ik maar zeggen) langzaamaan vermogen in te laten cumuleren zodat er later minder, of geen, schenkings- of erfbelasting betaald hoeft te worden door die straks volwassen baby. Raar? Er zijn er blijkbaar inmiddels al 153 stuks van, zo deelde StasFin van Rij mee op vragen uit de Tweede Kamer. Of de StasFin dat een wenselijke ontwikkeling vindt, wil de Tweede Kamer weten. De StasFin denkt er nog even over na, binnenkort meer. Wedden dat hij het geen goed idee vindt? Maarja, wat doe je eraan? Hij heeft ’t er allemaal maar druk mee, die StasFin, met al die creatieve burgers.
