Henk

Als ik het over de Box3-perikelen heb zijn er twee kwesties die spelen. De eerste is hoe de overheid zich gaat redden uit de puinhoop die er sinds 2016 is ontstaan en de tweede is hoe de overheid de door de rechter afgedwongen nieuwe belastingheffing straks definitief gaat organiseren.

Beginnen we deze keer eens met de tweede kwestie: hoe moet de belastingheffing op (inkomsten uit) vermogen geregeld worden? Het eerste plan was om vanaf 2025 een nieuwe wet te hebben, maar dat ging niet lukken. Het werd 2027. En dat gaat ook al niet lukken, heeft StasFin van Rij vorige week in de Tweede Kamer gezegd.
Copy/paste citaat: “Uit de analyse blijkt dat het nieuwe stelsel naar verwachting (te) complex is voor belastingplichtigen (ca 1,6 mln) die bezittingen hebben waarvan geen gegevens vooraf ingevuld kunnen worden door de Belastingdienst. Het wordt de verantwoordelijkheid van de burger om van deze gegevens een juiste en volledige administratie bij te houden voor het invullen van de aangifte en eventuele controle. Naar verwachting zullen deze burgers daarom een groter beroep doen op de dienstverlening van de Belastingdienst, en/of een (fiscaal) dienstverlener inschakelen. Een intensief communicatietraject zal cruciaal zijn om de belastingplichtige te helpen bij het doen van de aangifte. Door de toegenomen complexiteit en beroep op het doenvermogen van de belastingplichtige blijft het risico dat belastingplichtigen niet tijdig, juist of volledig hun aangifte kunnen doen.”

Het wordt dus voor ons als simpele belastingplichtigen te ingewikkeld! Zo! Misschien maar niet zo doen dan?
Anyway: dit gaat dus allemaal nog wel even duren. Liedje!
En ondertussen? Gewoon roeien met de riemen die we hebben en misschien wordt de hele Box3 wel overbodig.

De Zelfstandigenaftrek: de leukste aftrekpost voor ondernemers (hoewel: de MKB-winstvrijstelling is ook best aardig). Even kort samengevat: om voor zie aftrekpost in aanmerking te komen moet je ondernemer zijn en tenminste 1.225 uur in je onderneming gewerkt hebben in het belastingjaar. Heb je naast je bedrijf ook nog een baan in loondienst dan gelden er aanvullende regels, maar dat laat ik nu even voor wat het is. Op jaarbasis dus 1.225 uur, dat is (bij 45 werkweken) dus ongeveer 27 werkuren gemiddeld per week. Je moet ook kunnen aantonen dat je die 1.225 uren gedraaid hebt, alleen maar roepen dat dat zo is, is niet genoeg. So far so good.

Onze lieve heer heeft soms rare kostgangers, dat wisten onze voorouders al. Dit is er een van. Hij (of zij?) is een fiscaal en juridisch adviseur en weet (zou je denken) de weg dus wel te vinden. De juridische weg kende de adviseur wel, maar onderweg raakte ‘ie toch wel wat de weg kwijt in de procedures en regels. Een rare kostganger, een volhoudertje, maar toch een rare kostganger.
Hoe dan ook: de belangrijkste les uit het hele verhaal is dat de Zelfstandigenaftrek claimen ook betekent dat je een bewijslast op je schouders neemt. Nee, alleen het zijn van ondernemer is niet voldoende om aan te tonen dat je voldoende uren hebt gewerkt.

De oudjes onder ons kennen ‘m vast nog: de lijfrente, voor ondernemers (en ook werknemers trouwens) een manier van sparen voor de oudedag. Sterker nog: tot voor nog niet zo heel lang geleden de enige manier, afgezien van het bedrijfspensioenfonds dan. Sinds een jaartje of 10 is er nu ook ‘banksparen’, zelfde idee (sparen voor de oudedag), andere aanpak. En meestal andere uitvoerders: een lijfrente zit bij een verzekeraar (en/of eigen B.V.), banksparen (de naam zegt het al) bij banken. Beide ‘producten’ werken fiscaal wel ongeveer hetzelfde: de inleg of premie is aftrekbaar, de uitkering is belast.

Tussen lijfrentes en banksparen zitten qua aanpak dus ook verschillen. Kort gezegd: een lijfrente geeft een uitkering zolang de verzekerde nog in leven is (vandaar dus lijf….), daarna meestal 70% voor zijn/haar partner en als die er (ook) niet meer is: meestal 30% aan de kinderen. Zijn die er allemaal niet meer dan vervalt het dan nog overblijvende gespaarde bedrag aan de verzekeringsmaatschappij. Bij banksparen werkt dat meestal anders: overlijdt de ‘verzekerde’ dan stopt meestal de uitkering, maar valt het restbedrag in de erfenis. Dit alleen al en de ‘versingeling‘ van de maatschappij daarbij opgeteld maakte de lijfrente impopulair, logisch.
Door de nieuwe pensioenwet verandert dit: ook voor een lijfrente wordt de uitvoering (uitkering) flexibeler. Dus wie een lijfrentepolis heeft liggen: stof ‘m eens af en ga eens kijken.

Ik begrijp dus dat er iedere dag op alleen al Marktplaats 350.000 nieuwe advertenties worden geplaatst. Iedere dag! En dat alleen al op Marktplaats, er zijn nog heel wat meer van dit soort lusemert-sites. Iedereen die wel eens rondwandelt op Marktplaats ziet dat er daar ook nogal wat mensen zaken verkopen die dat duidelijk vaker doen. Zijn dat dan handelaren, professionele handelaren zelfs? Ja, dat kan. Geven al die mensen in dat geval hun omzet en winst op bij de Belastingdienst, zoals de wetgever dat bedoeld heeft? Geen idee. Vast niet.

De overheid ziet dit al jaren met lede ogen aan: er wordt geld verdiend en er wordt dan ook oneerlijk geconcurreerd met de reguliere handel. Hoe krijg je daar een vinger achter? Met de nieuwe DAC7-regels die platformen zoals Marktplaats verplichten de verkoopgegevens te verzamelen en te delen met de Belastingdienst en gemeenten. Dat delen gaat dus wel pas tellen van een jaarlijkse ‘omzet’ van € 2.000 en/of meer dan 30 transacties per jaar en wie gemeld wordt kan vragen van de Belastingdienst verwachten. Ook platformen voor diensten als AirBnB vallen onder die DAC7-regels, alle platformen die binnen de EU werkzaam zijn vallen eronder.
Op zich snap ik dat natuurlijk wel, maar het wordt langzaamaan wel steeds meer een wereld waar Big Brother is watching you…