In de (toch al zo volhangende) subsidieboom is weer een nieuwe tak geënt: SLIM. SLIM subsidieert ‘een leerrijke werkomgeving’. De managementtaal in deze subsidieregeling is weer van een hoog gehalte, maar kort samengevat (en voor zover ik het begrijp dan natuurlijk) wil de overheid via SLIM het bedrijfsleven stimuleren om niet te blijven hangen in oude gebruiken, maar op zoek te gaan naar nieuwe manieren van werken.
Mooi toch? Het eerste wat je dan wel moet leren is hoe je die subsidie moet aanvragen en daar heeft de overheid een ‘menukaart‘ (hoe verzin je het) voor ontwikkelt. Ik zou zeggen: tast toe.
De WWFT, laatst nog uitgebreid aan de orde in het tv-programma Radar. Advies: terugkijken!! Als ondernemer kun je zomaar ineens zwaar in de penarie zitten. Een recent voorbeeldje uit de praktijk is dit geval. Oei! Dit is ook wel een leuke, als context.
Het net wordt steeds strakker aangetrokken, er komt een nieuwe Europese Anti Witwas Autoriteit (je rijdt er straks langs op weg naar het zonnige zuiden). Mooi citaat: “Fraudeurs, oligarchen en andere criminelen die niet stoppen aan de grens kunnen zich niet langer verschuilen”, zegt PvdA’er Paul Tang, die namens het Europees Parlement over de AMLA onderhandelde. Verdachte transacties zijn goed voor zo’n 1,5 procent van het bruto binnenlands product van de EU (ruim 130 miljard euro), schat de Europese Commissie”. Ok, 1,5%. Voor NL zou dat dan om zo’n 15 miljard per jaar gaan. We gaan het weer zien, denk ik dan maar weer. In dat zonnige zuiden slapen ze er niet minder om denk ik.
De Belastingdienst vraagt je gewaardeerde aandacht voor het volgende: “de ambitie om het handhavingsmoratorium arbeidsrelaties uiterlijk per 1 januari 2025 op te heffen wordt uitgewerkt“. Huh? Hoe zat dat ook alweer allemaal? Huur je als ondernemer iemand in voor een (of meerdere) klus(sen) dan kan dat als werknemer in loondienst of als zelfstandig ondernemer (met factuur enzo, je kent dat vast wel – al is het maar van de mijne). Wat is het juridische en fiscale verschil tussen die twee en wanneer is iemand zelfstandig ondernemer en wanneer moet die klus via loondienst (zelf aannemen of uitzendbureau)?
Heel kort samengevat was er t/m 2015 de VAR (Verklaring Arbeidsrelatie) waarmee zelfstandige dienstverleners konden aantonen zo zelfstandig te zijn dat ze als zelfstandig ondernemer konden worden ingehuurd door een opdrachtgever en dus geen werknemers waren. Vanaf 2016 kwam er een andere regeling: DBA (Deregulering Beoordeling Arbeidsrelaties) waarin met (door de Belastingdienst vooraf goedgekeurde) modelovereenkomsten moest worden gewerkt om die zelfstandigheid vast te stellen. En als dat vaststellen niet kon was er dus automatisch sprake van loondienst. Die deregulering verliep al snel daarna zo chaotisch dat we met z ’n allen gingen doen waar NL zo goed in is: gedogen (oftewel: iedereen deed maar wat en keek tegelijk de andere kant op). De Belastingdienst bleek al snel ook niet in staat dat allemaal voldoende te controleren (en handhaven dus ook) en toen kwamen de Coronajaren met als gevolg: alles lag stil. Met een mooi woord: moratorium. We zijn nu dus 8 jaar verder en de overheid (i.c. de Belastingdienst) is van plan vanaf 2025 de zaak weer stevig op, en vooral ook aan, te pakken. Vandaar dus het in de aanhef gelinkte ‘handhavingsplan’. Oftewel: het speelkwartier is voorbij, we gaan vanaf 2025 weer de klas in: stilzitten, mondje houden en doen wat je gezegd wordt (althans, zo was dat in mijn jonge tijd). In de Tweede Kamer is de discussie over dit alles inmiddels losgebarsten over de vernieuwde regels (met de mooie naam Wet verduidelijking beoordeling arbeidsrelaties en rechtsvermoeden, afkorting VBAR?). Ondernemers die andere ondernemers inhuren voor klussen, of ondernemers die zich laten inhuren voor klussen moeten dus dit jaar weer gaan nadenken hoe met het nieuwe beleid het beste om te gaan. Nog 9 maandjes te gaan!
Zien we nu vervaarlijk donkere economische wolken aan de horizon of is dat een fata morgana? Lastig. Wie het weet mag het zeggen. Wie het kan weten, of zou moeten weten, is het Centraal Planbureau (CPB), dat heeft niet voor niets ‘plan’ in hun naam staan, toch? Nou dat CPB ziet toch wel wat problemen aan de horizon, kort samengevat: de overheid geeft teveel geld uit. Dat kan en komt ook vaker voor (zoals in 2024, 2023, 2022, …), maar het begint langzaamaan toch te knijpen. Wat dus betekent: of bezuinigen of belastingen verhogen. Of van allebei wat. Was dat wat Omtzigt (voor-)zag toen hij van de onderhandelingstafel weg vluchtte?
Een stevige tegenvaller hebben we al kunnen boeken: de Nederlandse Bank leed in 2023 een verlies van 3,5 miljard. Zo! Banken die verliezen lijden, oei! Maar dan zijn we er nog niet, het bedrijfsleven begint ook te piepen. Dat artikel zit weliswaar achter de betaalmuur, maar de boodschap is uit de kop alleen ook wel duidelijk: het economische bootje vaart niet de goede kant op. Afgelopen week deed ook de Tweede Kamer nog een duit in het zakje met de angst dat het innen van belastingen moeilijker gaat worden: er stromen teveel ervaren ambtenaren uit de komende jaren. Als afsluiter van de berichten uit de afgelopen week: pas op met Bitcoins (enzo)! In dit scenario is dan dit bericht ook wel weer bijzonder, lijkt me ook een goed plan: iedere belastingplichtige bepaalt voortaan zelf waar zijn/haar zuur verdiende belastingcentjes wel/niet aan besteed mogen worden.
Alsof we al niet genoeg regels hebben: banken stellen voor om voor alle huizen naast het inmiddels bekende energielabel ook een klimaatlabel te hangen. Dat is dan natuurlijk ook weer goed voor de economie, althans: goed voor de werkgelegenheid (en minder goed voor onze portemonnee dus ook). We kunnen inmiddelszelf al op buurt- en soms zelfs straatniveaukijken welke ellende ons huis de komende jaren te wachten staat. Kassa!
Samen een huis kopen en tegelijk (nog) niet getrouwd zijn, dat komt nogal eens voor. Daar is ook niets mis mee, maar het levert wel een paar cruciale aandachtspunten op las ik hier. Want als je getrouwd bent en geen huwelijkse voorwaarden hebt opgemaakt geldt het wettelijke huwelijksvermogensrecht en dat recht geldt niet voor samenwoners. Zaken die voor getrouwde stellen dus min of meer automatisch geregeld zijn, zijn dat niet voor samenwoners.
Voor getrouwden zonder huwelijkse voorwaarden valt in principe (bijna) alles wat ze financieel doen en laten in de gezamenlijke pot, voor samenwoners is dat niet zo. Met name als de ene samenwonende partner meer geld inbrengt in de huisaankoop of verbouwing dan de andere kunnen er (onbedoeld) hele scheve financiële verhoudingen ontstaan. Is dat inderdaad ook onbedoeld (wat het kan ook bedoeld zijn natuurlijk) dan moet er iets geregeld worden en dat kan (c.q. moet) via een samenlevingsovereenkomst. Liefst natuurlijk vooraf. Daar hoort ook een liedje bij! En oh ja: we leven tegenwoordig in een rare wereld waarin de dingen niet altijd zijn wat we denken dat ze zijn.
De Toeslagen, in (ongeveer) deze vorm bestaan ze alweer sinds begin 2006 (Kabinet Balkende II, CDA/VVD/D66. Die hadden toen samen 78 zetels, nu zijn dat er nog 38, ja ja!). Na een enthousiast begin begon er in die Toeslagen al snel de rot te komen, werd het mede daardoor steeds ingewikkelder (gemaakt) en kwamen er ook steeds meer problemen mee. Inmiddels hangt meer dan de helft van NL aan deze subsidieverslaving: jaarlijkse kosten ongeveer € 19 miljard, bijna 6 miljoen huishoudens en 9 miljoen mensen zijn er financieel (mede) afhankelijk van.
Al jaren is er discussie over wat met die inmiddels krakkemikkige Toeslagen te doen. Er is inmiddels in politiek Den Haag brede overeenstemming dat de Toeslagen (in deze vorm) weg moeten. Maar ja, wat dan? En daarnaast: hoe doen we dat, met dus 9 miljoen ‘verslaafden’? Cold Turkey (liedje!) kan natuurlijk niet. Het gaat, aldus de huidige regering, meerdere kabinetsperiodes kosten (* 4 jaar dus) om dit hele gebeuren om te bouwen tot iets nieuws. Ze gaan hun 25 jarig jubileum dus wel halen, die Toeslagen.
Na een ruime 2 jaar (na het ‘Kerstarrest’ van de Hoge Raad van eind 2021) wachten we nog steeds op een definitieve regeling van dit best ingrijpende probleem (met ongeveer 2 miljoen betrokken belastingbetalers). Er komt langzamerhand wel wat licht in de tunnel, maar dat is hoogstens licht aan het begin van de tunnel – het eind van de tunnel is nog ver uit zicht.
Dat licht komt van het advies van de Advocaat Generaal (AG) van de Hoge Raad, de belangrijkste adviseur van die Hoge Raad. Kort samengevat: er mag alleen belasting geheven worden op het feitelijke behaalde rendement en niet op een theoretisch (forfaitair) rendement zoals dat sinds 2006 gebeurt. Dat is geen nieuws, dat wisten we allang. Van belang wordt dan natuurlijk wel de definitie van dat ‘werkelijke rendement’. Ontvangen rente op spaarrekeningen is duidelijk, dividend op aandelen: idem. Ontvangen huur (met aftrek van gemaakte kosten) op verhuurde panden: idem. Maar wat te doen met bijvoorbeeld koetsstijgingen van aandelen? Of waardevermeerderingen van verhuurde panden? Tweede huizen die alleen voor eigen gebruik zijn? En met waardeverminderingen, want dat kan natuurlijk ook! Nog even afwachten, het hele advies van de AG komt volgende week. Spannond!
We klagen er natuurlijk met z’n allen best veel over: de Belastingdienst. Omdat de belastingen in NL zo idioot hoog en ingewikkeld zijn, maar daar kan de Belastingdienst natuurlijk niets aan doen. Omdat de Belastingdienst niet altijd even netjes, tijdig of accuraat reageert, daar kan de Belastingdienst natuurlijk wel iets aan doen. Last but not least omdat we (nou ja, we – ze natuurlijk) uit onze nek kletsen. Ik noem twee voorbeelden van dat laatste uit de afgelopen week.
De Belastingdienst is te gretig met het opleggen van ambtshalve aanslagen en daardoor komen mensen soms onnodig in zware problemen. Voor wie het fenomeen niet kent: een ambtshalve aanslag (naheffing e/o navordering) krijg je als je niet op tijd e/o niet volgens de regels aangifte hebt gedaan. Zo ’n aanslag komt meestal ook met boetes en soms rente en reageer je daar niet tijdig op dan worden die aanslagen en boetes steeds hoger, zo ook bij het voorbeeld dat in het artikel wordt genoemd. En zeker: daardoor kan iemand snel in heel zwaar weer terecht komen. Maar mag ik een wezenlijk deel van de schuld daarvoor ook bij de betreffende mevrouw leggen? De hele lawine aan aanslagen was makkelijk te stoppen geweest als mevrouw haar zakelijke zaakjes goed op orde had gehad en niet was gaan doe-het-zelven. Toch? En hallo zeg, de overheid is toch geen hulp bij oversteken geworden?
Dan hebben we ook nog de gevolgen van de Coronacrisis: de overheid sprong bedrijven aan alle kanten te hulp, vaak via de Belastingdienst. Blijkbaar claimden nogal wat bedrijven teveel Coronasteun (dat kan, het was ook een onoverzichtelijke tijd) en dat teveel ontvangen geld moet terugbetaald worden. Dat terugbetalen blijkt dan ineens voor nogal wat bedrijven een groot probleem te zijn, ze doen het niet – of te weinig. Dus zou de Belastingdienst dat moeten invorderen via de eigen deurwaarders en die hebben ze niet (meer). Tja. Tweeënhalf miljard Euro weg, of beter: die is niet weg, die zit ergens weggestopt bij zo ’n 40.000 bedrijven/ondernemers. Dat is dus gemiddeld zo ’n € 62.500 per bedrijf, ondernemer. Zo! Soms snap ik dat wel, een deel krabbelt alles bij elkaar om in leven te blijven. Maar het is wel gênant voor die ondernemers die geen overheidssteun aanvroegen en het met hun pensioenpotjes, familie en vrienden opgelost hebben.
Twee voorbeelden die laten zien dat als de Belastingdienst echt maatwerk per belastingplichtige moet gaan maken we of een veel grotere Belastingdienst nodig hebben of veel simpelere en eenduidige belastingregels. Toch?
We leven in het digitale tijdperk, of op zijn minst aan het begin daarvan. Veel gaat al digitaal, maar verplicht is dat (nog) niet. In veel landen is dat al wel (min of meer, en deels) verplicht, in Nederland dus nog niet. Het gaat dan overigens nog niet eens zozeer om jouw relatie met je klanten of leveranciers (wat je daar doet mag je nog steeds zelf bepalen), het gaat erom of die info niet ook gelijk (CC en BCC) naar de overheid moet zodat die over je schouder kan meekijken wat je allemaal uitspookt. Bijzonder? Nee hoor, de overheid heeft steeds meer behoefte om overal in mee te kijken zodat ze er de ‘foute dingen’ uit kan filteren. Want criminaliteit enzo, je weet. Denk ook aan het UBO-register, of de UBD, to name a few. En dat moet allemaal ook weer gecontroleerd en vooral ook ‘gehandhaafd’ worden en dat probleem gooien ze dan (deels) ook over de schutting bij ons als intermediair, fiscaal dienstverlener. At your service!
