Henk

De bekende kogel is door de even bekende kerk: MinSoZa van Hijum heeft zijn wetsvoorstel om ‘het’ allemaal te regelen naar de 2e Kamer gestuurd. Hoelang het dan duurt voordat de wet ingaat is altijd de vraag (plan is 01 juli 2026) en hoe die wet er uiteindelijk uitziet ook, maar voor het eerst sinds 2016 gebeurt er tenminste weer eens iets op wetgevend gebied. Mooi citaat uit de toelichting op de wet: “Als je aangestuurd wordt in je werk en je loopt geen ondernemersrisico, dan ben je een werknemer en heb je recht op de zekerheid die daarbij hoort. En als je echt zelfstandig werkt en onderneemt, dan is daar alle ruimte voor.”

Klinkt mooi, punt is natuurlijk wel: dat is al ruim een eeuw zo en alle pogingen voorheen om dit wettelijk te regelen zijn tot nu toe (deels) onuitvoerbaar gebleken, of op zijn minst onpraktisch. Want het probleem, dat blijft en dat probleem is dat het onderscheid tussen een werknemer en een ondernemer niet altijd even makkelijk te zien is. Plus dat er nogal wat ‘vrije jongens’ zijn (en meisjes ook natuurlijk) die hun werk gewoon niet als loonslaaf willen doen.
Anyway. (Bijna) iedereen stort zich nu op het in het wetsontwerp genoemde minimum uurtarief van € 36, terwijl het probleem natuurlijk veel groter is dan dat alleen en die € 36 natuurlijk ook makkelijk te omzeilen is.
Maar goed, we gaan het zien, over een jaartje weten we meer.

Citaat: “De Financial Intelligence Unit Nederland (FIU) heeft vorig jaar bijna 3,5 miljoen meldingen ontvangen van ongebruikelijke transacties. Vooral het toenemende inzetten van schijnbedrijven baart zorgen.” Zo, bijna 3,5 miljoen meldingen (vorig jaar waren dat er nog zo ’n 2,3 miljoen). Ik denk: ik kijk eens even na hoeveel mensen er daar werken, maar daar doen ze nogal geheimzinnig over (of in modern newspeak Nederlands: weinig transparant).

Want dat lijkt me een hoop werk, 3,5 miljoen (vaak toch redelijk vage) berichten nalopen. Als je daar gemiddeld een uurtje over doet heb je toch zo ’n kleine 2.000 fulltime medewerkers nodig. Anyway, zorg dat je niet tussen die meldingen zit – dat is niet goed voor je naam en reputatie. Dus denk eraan: geen ongebruikelijke dingen doen!

De grootste en vervaarlijkste fiscale waakhond van de overheid is de FIOD. Als je er echt en bewust een soepzooitje van gemaakt hebt dan komt die FIOD bij je op bezoek en dan heb je een probleem. Toch? Dat blijkt er nogal van af te hangen, zoals blijkt uit dit artikel. Ingewikkeld is het wel allemaal, zo blijkt ook uit dat artikel; in de oude Winnetouverhalen zou die tegen Old Shatterhand zeggen: ‘Opperhoofd Staat spreekt met dubbele tong’.

Dat de praktijk nogal eens harder is dan de leer op dit gebied blijkt ook uit dit artikel over de Belastingdienst en het wankele evenwicht dat ze daar moeten zoeken tussen fraude opsporen aan de ene kant en privacy waarborgen aan de andere kant.
En dan hebben we natuurlijk ook nog een overheid die ferme taal gebruikt.
Ze hebben het er maar druk mee, daar in Den Haag. En ondertussen ……..
Goed nieuws op dit gebied is er ook: banken gaan ons minder snel derdegraads ondervragen als we contant geld opnemen.

Bijzondere conclusie: “In de top van het Nederlandse bedrijfsleven schort het opvallend vaak aan basiskennis van zakelijke financiën. Dat blijkt uit een onderzoek van fintech-bedrijf Pleo onder duizend Nederlandse werknemers.” Zo! Daar kunnen we het dan mee doen.

Maar eerst even kijken wie of wat Pleo is natuurlijk. Ah! Die verkopen financiële info en kennis en systemen om info effectief en efficiënt bij de hand te hebben, ook wel ‘boekhouden’ genoemd in vroeger dagen. Maar dan nog, een interessant onderzoekje is het natuurlijk wel. Financiële stress en zelfs schaamte, tjonge, wat een ellende is het toch allemaal. Nog een citaat: “Zelfs onder mensen met budgetverantwoordelijkheid blijkt dit een uitdaging: 74 procent van hen erkent dat ze niet voldoende inzicht hebben in kostenstructuren, winstgevendheid of de financiële impact van hun werkzaamheden”.
Ik snap nou wel waarom het de laatste decennia (daarvoor trouwens ook hoor) zo vaak mis gaat bij grote projecten: ze kunnen niet rekenen…. En ze willen zo graag…..
Deze ‘slimmeriken’ kunnen dan wel weer rekenen.

Sinds 2016/2017 zijn ‘we’ er al mee bezig, eind 2021 kwam het grote scharnierpunt (het Kerstarrest van de Hoge Raad) en inmiddels heeft ‘den Haag’ er weer (of beter: nog steeds) zijn handen vol aan: belasting heffen op vermogen. Het wil maar niet lukken het goed geregeld te krijgen. Inmiddels zijn de plannen voor hoe het vanaf 2028 geregeld moet gaan worden redelijk definitief, maar er zijn nogal wat bedenkingen (hallo, Hoge Raad – plan maar vast wat zittingsdagen) en de tussenoplossing (de Tegenbewijsregeling) voor 2021-2027 is al wel klaar, maar wankelt nu ook al. Kortom: een mooie puinhoop dus.

En ondertussen…. denkt de 2e Kamer erover om ingrijpend te gaan sleutelen aan de verhouding tussen de belastingdruk op vermogen en de belastingdruk op arbeid.
In de tussenoplossing is het nu voorlopig de belangrijkste vraag of de kosten van beleggen in aandelen of onroerende zaken, of…. aftrekbaar worden van het werkelijk behaald rendement. Je zou denken van ja, want immers ‘werkelijk behaald rendement’. Maar zo werkt dat in Den Haag niet, want dat is ingewikkeld, bijna onmogelijk te controleren (door de Belastingdienst) en misschien nog wel belangrijker: dat kost belastinginkomsten.
En voor de verdere toekomst, vanaf 2028 dus? Fiscale anarchie?
Mooi oude liedje in een nieuw jasje, als inspiratie.