Andere regering: andere ellende en ook weer andere kansen.
Jetten I gaat de regels voor het wel/niet zijn van (schijn-)zelfstandige aanpassen. Hoe precies weten we nog niet, maar het lijkt erop dat in de beoordeling het gewicht van hoe het er op de werkvloer precies aan toe gaat minder wordt en het gewicht van de keuze en situatie van de zelfstandige zwaarder gaat meewegen. Zo zal iemand die per se zelfstandige wil zijn eerder ook zelfstandige mogen zijn.

Een belangrijke reden voor deze aanpassing van beleid is het gegeven dat steeds meer bedrijven in de knel komen omdat ze noodzakelijk werk niet meer kunnen (laten) doen omdat de zelfstandigen die dat voorheen deden toch echt niet in loondienst willen.
Er komt een zelfstandigentoets en een werkrelatietoets en die moeten samen met een minimum uurtarief (€ 38?) en een zelfstandige met de nodige eigen voorzieningen (arbeidsongeschiktheid en oudedag) gaan bepalen hoe het allemaal zit. Dit betekent dus nu ook dat de opgestarte strengere controles weer zijn ‘afgeschaald’ in afwachting van de nieuwe regels, het ‘moratorium’ is dus feitelijk weer terug onder een andere naam.
De wet DBA, waar al dit gedoe mee begon, werd op 01 mei 2016 ingevoerd en we gaan dus binnenkort het tweede lustrum ‘vieren’ van de pogingen van de overheid om dit beest in een hok te krijgen, met alle onzekerheden en onduidelijkheden van dien. Mooi gewerkt pik!

Schreef ik de vorige keer nog dat alles rond Box3 vanaf 2028 definitief geregeld was, mooi niet dus. De nieuwe regering heeft de keutel van haar voorganger door de plee getrokken en gaat opnieuw nadenken. Logisch, de kritiek op de nieuwe wet is bepaald niet mals en de toekomstige rechtszaken ertegen bepaald niet kansloos, op zijn minst tijd- en geldrovend. Dan dus nog maar even niet, dacht de nieuwe StasFin.

Inmiddels had de nieuwe regeling ook zelfs de pers in de VS gehaald en begint de financiële sector te vrezen voor massale kapitaalvlucht naar het buitenland. Net zoals nu blijkt dat de nieuwe Box3 (mede) tot gevolg heeft dat huiseigenaren massaal hun verhuurde panden op de markt blijven dumpen omdat de rentabiliteit beneden het nulpunt daalt.
Toch best lastig, fiscale zaken goed regelen. Wat dan weer scheelt is dat degene die dat moest gaan regelen, mw. Nathalie van Berkel, met de staart tussen de benen is vertrokken. Er is inmiddels een nieuwe StasFin gevonden: Eelco Eerenberg. Die heeft blijkbaar wel een kloppend cv, waarop we overigens geen speciale kennis en/of ervaring op het fiscale terrein aantreffen. Owjee….

Ik schreef er hier al eens eerder over: in 2001 heeft de overheid besloten dat de fiscale aftrek van hypotheekrente maximaal 30 jaar mag duren en dus is er vanaf 2031 voor iedereen met hypothecaire renteaftrek een probleem: exit aftrekpost. Sinds die tijd lopen veel hypothecaire leningen dan ook 30 jaar, na die 30 jaar is het of aflossen (als al niet gedaan) of opnieuw een lening afsluiten. Heel lang duurt dat niet meer, 2031 is nu nog zes jaar weg.

Nu.nl tikte er ook maar weer eens een alarmerend stukkie over: ‘dat wordt chaos voor miljoenen huishoudens’. Ja, echt? En het grootste probleem? Dat is dat de Belastingdienst de historie van die miljoenen huishoudens met eigen huis en hypothecaire lening sinds 2001 nooit heeft vastgelegd! Of althans: wel vastgelegd natuurlijk (want dat zit in ieders aangifte Inkomstenbelasting), maar niet door de tijd heen bewaard. En dus… kan vanaf 2031 de Belastingdienst niet controleren of de afgetrokken hypothecaire rente nog wel aftrekbaar is.
Je hebt vanaf nu dus nog een kleine vijf jaar om je voor te bereiden op de zich dan ontvouwende en maatschappijontwrichtende fiscale chaos. Noodpakket!

‘We’ zijn er al sinds 2016 (wet DBA) mee bezig (eigenlijk natuurlijk al veel langer): het vaststellen van het verschil tussen een echte zelfstandig ondernemer en een onechte, de ‘schijnzelfstandige’. De echte ondernemer krijgt wat fiscale voordelen + de nodige administratieve en fiscale verplichtingen, de onechte krijgt problemen (of beter: zijn ‘opdrachtgever’ krijgt die). De wet uit 2016 (DBA dus) begon voorspoedig, maar liep al snel vast in de juridische modder en vervolgens in de Coronaperiode. De vorige regering pakte het weer op, maar kreeg de vaart er ook niet in en de nog even zittende regering probeerde het met een nieuwe regeling (de VBAR) die ook al niet op veel enthousiasme en medewerking kon rekenen.

De komende regering heeft weer andere ideeën. Sinds DBA ging de discussie eigenlijk vooral over vorm en inhoud van de overeenkomst tussen opdrachtgever en opdrachtnemer en hoe die overeenkomst stond t.o.v. wat er feitelijk op de werkvloer gebeurde. De komende regering gaat daar ook naar kijken, maar begint te kijken of de opdrachtnemer een echte ondernemer is, of althans: zich zo gedraagt. Is dat niet zo dan houdt de discussie daar al op: geen ondernemerschap. Is dat wel zo, dan wordt gekeken of de werkverhoudingen ook dusdanig zijn dat er sprake er is van een echte ondernemersverhoudingen.
Eigenlijk zijn we daarmee dan dus weer terug voor 2016, toen -wie herinnert het zich nog- bestond er de ‘zelfstandigheidsverklaring’. Dat was ook geen garantie, maar een goed begin. Wie zich verder wat wil inlezen kan ik Higherlevel aanraden. En deze ook.

Ja, ‘de’ tussen aanhalingstekens, want we weten allemaal: daar gaat nog wel het een en ander in veranderen. Het is -om een bekend politicus te citeren- een openingsbod. Maar goed, ook een openingsbod is belangrijk om te kennen, dus verwijs ik hier ook naar een opsomming van de inhoud van dat openingsbod. Tenminste, voor zover dat de financieel/fiscale plannen betreft, dat is al ingewikkeld genoeg.

Er zitten een paar potentieel leuke dingen in, maar toch vooral dingen die het leven de komende jaren duurder gaan maken. De meest bizarre daarvan? We gaan dus en ‘vrijheidsbijdrage’ betalen, een extra belasting bedoeld voor het bewaken van onze vrijheid. We is dan wij als burgers, bedrijven gaan daar niet aan meebetalen. Tenminste: niet direct via de winstbelasting, maar wel indirect via een verhoging van de Aof‑premie. De Aof-premie is de premie die werkgevers voor hun personeel betalen voor de arbeidsongeschiktheidsverzekering. Pardon? Wie verzint er zoiets?
Anyway: loop eens door wat je kunt verwachten, streep daar van weg wat toch niet doorgaat (drie keer raden in welk verkiezingsprogramma je daarvoor het beste kunt kijken), pas eventueel je gedrag en je plannen aan en we kunnen weer door met ons leven.

Cijfertjes, altijd leuk (vind ik).
In 2024 trokken huiseigenaren bijna € 25 miljard van hun fiscale inkomen af voor hypotheekrente minus huurwaardeforfait en dat leverde hen zo ’n € 9,5 miljard aan belastingvoordeel op. Dat voordeel is weer ietsje meer dan het jaar ervoor, nadat dat voordeel jarenlang daalde (want immers lagere hypotheekrente).

Dus als de politiek erover nadenkt (en dat doen ze) de hypotheekrenteaftrek (al dan niet in stapjes) af te schaffen, dan kijken ze uit op een kleine 10 miljard Euro meer belastinginkomsten.
En niet opvallend: de hogere inkomensgroepen (top 20%) krijgen het grootste deel van die € 9,5 miljard (goh!). De leeftijdsgroep 45-55 jaar trekt de meeste rente af en de oudjes onder ons hebben weinig tot niets meer aan de renteaftrek.

Is er dan niets meer heilig? Dat zouden onze voorouders misschien gezegd hebben als ze dit hoorden: iDeal afgeschaft. iDeal bestaat al een jaartje of 20 en functioneerde eigenlijk prima. Toch? Maar dat is dus niet goed, het moet weer beter anders. We krijgen er Wero voor in de plaats, ergens begin dit jaar. Zijn er dan verschillen tussen iDeal en Wero? Nou en of.

Om te beginnen de belangrijkste: de kostenstructuur van Wero is anders. Bij iDeal was het meestal simpel: een vast bedrag per transactie, bij Wero wordt dat een (gestaffeld) percentage van het transactiebedrag, hoeveel is afhankelijk van je provider (je bank bijvoorbeeld). Tweede grote verschil: geld overmaken via iDeal was onherroepelijk, bij Wero komt er een herroepingsperiode voor de betaler.
Dus gaat Wero heel erg lijken op wat we al kennen: de regels rond een creditcard, en ook PayPal en aanverwanten. En dus: erg Amerikaans. Dat deden we toch niet meer? Anyway: als je ermee betaalt wordt Wero misschien wat beter, als je ontvangt dus niet.

We zijn het nieuwe jaar in ieder geval begonnen zoals dat hoort, met vuurwerk, vriesweer en sneeuw.
En natuurlijk: nieuwe regels. Heel veel fiscaal e/o financieel nieuws was er afgelopen week nog niet, dus voor wie er geen genoeg van kan krijgen een kort overzicht van de belangrijkste wijzigingen in de regels die op 01 januari 2026 zijn ingegaan.

Voor wie niet kon wachten: ik ben er dus vanaf 05 januari 2026 weer.
Geef me wel een dag of twee om mijn mailbox op te ruimen, de post te sorteren, prioriteiten te bepalen en mijn eigen toko weer op te starten voor een nieuw jaar.

En oh ja: voor iedereen natuurlijk de allerbeste wensen voor 2026: dat het maar een mooi en gedenkwaardig jaar mag worden! Met minimale fiscaliteiten en maximaal plezier.

Inderdaad: vakantie, de mijne dan dus. Vanaf (ongeveer) nu en tot maandag 05 januari 2026. Op vakantie ben ik er echt niet en ben ik dus ook niet bereikbaar, niet persoonlijk, niet via de mail, zelfs niet per postduif.

Ik hoop dat jullie er ook een mooie vakantie van kunnen maken!
Voor wie toch wat financiële en fiscale lectuur behoeft: een overzicht van de belangrijkste wijzigingen die op 01-01-2026 in werking treden. Revolutionair is het allemaal niet, maar je weet: de devil is in the detail en daar hoort dan wel weer een liedje bij.
Tot volgend jaar!