Vanaf 01 mei 2026 (volgende week dus al!) gaat de Belastingdienst (en ook de Dienst Toeslagen) over van de vanouds bekende rekening van de ING naar een rekening (of beter: rekeningen) van de RABO. Dat is natuurlijk nogal wat gedoe voor alle belastingbetalende mensen en organisaties, want de bankrekening waar je je belastingen op moet betalen is dus vanaf 01 mei a.s. een andere. (Bijna) iedereen zal de ‘oude’ ING-rekeningen blindelings in het adresboek van de bank kunnen vinden, dus dat wordt goed opletten vanaf 01 mei!

Om het enigszins overzichtelijk te maken heeft de Belastingdienst er een speciale paginagroep op haar website voor gemaakt, neem even de tijd om die door te nemen. In onze kringen (van adviseurs) wordt al druk gespeculeerd over de kansen die dit geeft aan slimme hackers dieven en oplichters om argeloze belastingbetalers beentje te lichten door van de verwarring gebruik te maken (belasting-)geld om te leiden naar hun eigen rekeningen. Wees dus alert! Denk aan dit liedje.
En ohja: de Belastingdienst deelt ook nog mede dat ze voor een nog te bepalen periode (waarschijnlijk tot eind dit jaar) ook het oude ING-nummer nog blijven gebruiken, dus als je het geld daarnaar overmaakt komt het ook in de schatkist terecht…..

We zijn er al een paar jaar mee bezig natuurlijk, maar wat al wel duidelijk is: de markt voor zelfstandigen krimpt al enige tijd. Ik lees dat het CBS berekend heeft dat er zo ’n 260.000 (schijn-)zelfstandigen inmiddels zijn gestopt als zelfstandige. Sharepeople deed een onderzoekje (n=1.600) en kwam tot de conclusie dat veel van de resterende zelfstandigen de toets der zelfstandigheid ruimschoots kunnen doorstaan.
Grappige toets daar overigens, als je even tijd hebt….

Intussen streeft de regering naar ‘rust en duidelijkheid‘. Naar een doorbraak dus en ook een toekomstbestendige aanpak. Mooi toch? Maken we toch nog kans op een van mijn favoriete nummers (filmversie) uit de oude doos.

Bij degenen onder ons met (veel) geld en met kinderen is het nogal populair om de belastingdruk op vermogen (en de overdracht daarvan straks, via de erfenis) te verlagen via een papieren schenking. Voor wie die dat fenomeen niet kent: dat is dus wel een schenking, maar niet in geld, alleen ‘op papier’. Anders opgeschreven: de schenker krijgt dan een schuld aan de begiftigde en die begiftigde krijgt dus een vordering op de schenker. Voor die actie is wel een gang langs de notaris nodig, dus het kost wat, maar dan krijg je ook wat.

Dat gebeurt al jaren zo, steeds vaker en met meer geld, dus de overheid is wakker geworden; moeten we daar niet eens een eind aan maken? Of beter opgeschreven: belasting over gaan heffen? Yep! De papieren schenking is voor het eerst terecht gekomen op de lijst van ‘onwenselijke fiscale constructies’. En aan die onwezenlijke fiscale constructies wil de overheid wat gaan doen, al was het alleen maar omdat de Belastingdienst via deze constructie blijkbaar jaarlijks zo ’n 275 miljoen € langs zich heen ziet vliegen.
Dat wordt dus weer andere plannen maken terwijl het leven ons overkomt…..

Sinds het kerstarrest uit 2021 over Box3 heeft NL er de handen vol aan: welke methode gebruiken we voor het berekenen van de beste goedkoopste belastingheffing over het vermogen? En inderdaad: dat kan best een lastige rekensom zijn als er in Box3 meer zit dan alleen spaargeld. Over de jaren 2017-2024 moet dat rekenen en vooral aangeven nog op de complexe manier: aangeven via de oude methode en als de nieuwe methode voordeliger is, bezwaar maken tegen die aangifte. Vanaf 2025 mag moet je gelijk in je aangifte melden welke berekeningsmethode je wilt gebruiken.

En wat blijkt? Dat die oude methode zeker niet altijd de slechtste duurste is in 2025. Dat is overigens voor diverse andere jaren ook zo, dus in tegenstelling tot wat blijkbaar nogal wat mensen denken: nee, de nieuwe methode (OWR, Opgave Werkelijk Rendement) is niet altijd beter goedkoper. Met als kanttekening er ook nog bij: dat kan ook nog eens per jaar verschillen! Maar goed: voor 2025 is het in ieder geval wat makkelijker gemaakt om deze kwestie in een keer te tackelen, waar dan weer wel meer informatie voor nodig is omdat de rekenmethoden hele andere uitgangspunten hebben.

Nog wel even wachten hoor, er zitten nogal wat haakjes en oogjes aan. Maar de regering gaat er hard aan werken die verzekering rond te krijgen, per wanneer die in moet gaan is nog niet helemaal duidelijk – vanwege die haakjes en oogjes. Het idee krijgt wel steeds meer vaste vorm.

De verzekering is verplicht voor zelfstandigen (dus niet voor ROW ‘ers en dga ’s in eigen B.V., AOW ‘ers vallen er ook niet onder), gaat uitkeren vanaf het derde jaar arbeidsongeschikt zijn (dus twee jaar wachttijd) en gaat aan premie 5,4% van de winst kosten met een maximum van € 171 (prijsniveau 2025) per maand, dus € 2.052 per jaar. De premie is fiscaal aftrekbaar, net als natuurlijk de uitkering fiscaal belast is. Uitvoerder: het UWV. De uitkering wordt maximaal (afhankelijk dus van de mate van arbeidsongeschiktheid) het minimumloon.
De eerste twee jaar moet de zelfstandigen dan dus wel zelf opvangen, via familie, eigen spaargeld, een eigen verzekering (zoals Broodfonds) of de gezamenlijke huishoudpot natuurlijk, indien aanwezig.
Volgende halte op dit traject: een verplichte oudedagsvoorziening.

Je weet het vast (of niet natuurlijk, bij deze dan): sinds medio 2008 is de Wet ter voorkoming van Witwaspraktijken en de Financiering van Terrorisme (WWFT) van kracht. Door die wet moeten allerlei instanties (waaronder ook ondergetekende) het handelen van hun klanten doorlichten op mogelijk strafbaar (of bijzonder afwijkend, ongebruikelijk) financieel gedrag, zeg maar: opsporingsambtenaar spelen zijn. Daar zijn bij banken, verzekeraars, notarissen, accountants, belastingadviseurs e.d. inmiddels tienduizenden mensen mee bezig en dat kost dus heel veel tijd en daarmee dus ook: geld.

De Algemene Rekenkamer heeft er onderzoek naar gedaan en wat blijkt: het kost dus bakken met geld (uiteraard doorberekend aan u als klant – alleen al banken geven er jaarlijks zo ’n 1,6 miljard extra aan uit) en het effect blijkt niet of nauwelijks meetbaar. Banken en dergelijke moeten wel: doen ze het niet (goed genoeg) dan krijgen ze torenhoge boetes. Dus als je je afvraagt: waarom is mijn bankrekening zo duur, dat komt dus echt niet alleen door de hebberigheid van de aandeelhouders, de managementlagen en consultants.
Laten we eens kijken of de regering met dit rapport iets gaat doen. Gokje? Lijkt me sterk.

Andere regering: andere ellende en ook weer andere kansen.
Jetten I gaat de regels voor het wel/niet zijn van (schijn-)zelfstandige aanpassen. Hoe precies weten we nog niet, maar het lijkt erop dat in de beoordeling het gewicht van hoe het er op de werkvloer precies aan toe gaat minder wordt en het gewicht van de keuze en situatie van de zelfstandige zwaarder gaat meewegen. Zo zal iemand die per se zelfstandige wil zijn eerder ook zelfstandige mogen zijn.

Een belangrijke reden voor deze aanpassing van beleid is het gegeven dat steeds meer bedrijven in de knel komen omdat ze noodzakelijk werk niet meer kunnen (laten) doen omdat de zelfstandigen die dat voorheen deden toch echt niet in loondienst willen.
Er komt een zelfstandigentoets en een werkrelatietoets en die moeten samen met een minimum uurtarief (€ 38?) en een zelfstandige met de nodige eigen voorzieningen (arbeidsongeschiktheid en oudedag) gaan bepalen hoe het allemaal zit. Dit betekent dus nu ook dat de opgestarte strengere controles weer zijn ‘afgeschaald’ in afwachting van de nieuwe regels, het ‘moratorium’ is dus feitelijk weer terug onder een andere naam.
De wet DBA, waar al dit gedoe mee begon, werd op 01 mei 2016 ingevoerd en we gaan dus binnenkort het tweede lustrum ‘vieren’ van de pogingen van de overheid om dit beest in een hok te krijgen, met alle onzekerheden en onduidelijkheden van dien. Mooi gewerkt pik!

Schreef ik de vorige keer nog dat alles rond Box3 vanaf 2028 definitief geregeld was, mooi niet dus. De nieuwe regering heeft de keutel van haar voorganger door de plee getrokken en gaat opnieuw nadenken. Logisch, de kritiek op de nieuwe wet is bepaald niet mals en de toekomstige rechtszaken ertegen bepaald niet kansloos, op zijn minst tijd- en geldrovend. Dan dus nog maar even niet, dacht de nieuwe StasFin.

Inmiddels had de nieuwe regeling ook zelfs de pers in de VS gehaald en begint de financiële sector te vrezen voor massale kapitaalvlucht naar het buitenland. Net zoals nu blijkt dat de nieuwe Box3 (mede) tot gevolg heeft dat huiseigenaren massaal hun verhuurde panden op de markt blijven dumpen omdat de rentabiliteit beneden het nulpunt daalt.
Toch best lastig, fiscale zaken goed regelen. Wat dan weer scheelt is dat degene die dat moest gaan regelen, mw. Nathalie van Berkel, met de staart tussen de benen is vertrokken. Er is inmiddels een nieuwe StasFin gevonden: Eelco Eerenberg. Die heeft blijkbaar wel een kloppend cv, waarop we overigens geen speciale kennis en/of ervaring op het fiscale terrein aantreffen. Owjee….

Ik schreef er hier al eens eerder over: in 2001 heeft de overheid besloten dat de fiscale aftrek van hypotheekrente maximaal 30 jaar mag duren en dus is er vanaf 2031 voor iedereen met hypothecaire renteaftrek een probleem: exit aftrekpost. Sinds die tijd lopen veel hypothecaire leningen dan ook 30 jaar, na die 30 jaar is het of aflossen (als al niet gedaan) of opnieuw een lening afsluiten. Heel lang duurt dat niet meer, 2031 is nu nog zes jaar weg.

Nu.nl tikte er ook maar weer eens een alarmerend stukkie over: ‘dat wordt chaos voor miljoenen huishoudens’. Ja, echt? En het grootste probleem? Dat is dat de Belastingdienst de historie van die miljoenen huishoudens met eigen huis en hypothecaire lening sinds 2001 nooit heeft vastgelegd! Of althans: wel vastgelegd natuurlijk (want dat zit in ieders aangifte Inkomstenbelasting), maar niet door de tijd heen bewaard. En dus… kan vanaf 2031 de Belastingdienst niet controleren of de afgetrokken hypothecaire rente nog wel aftrekbaar is.
Je hebt vanaf nu dus nog een kleine vijf jaar om je voor te bereiden op de zich dan ontvouwende en maatschappijontwrichtende fiscale chaos. Noodpakket!

‘We’ zijn er al sinds 2016 (wet DBA) mee bezig (eigenlijk natuurlijk al veel langer): het vaststellen van het verschil tussen een echte zelfstandig ondernemer en een onechte, de ‘schijnzelfstandige’. De echte ondernemer krijgt wat fiscale voordelen + de nodige administratieve en fiscale verplichtingen, de onechte krijgt problemen (of beter: zijn ‘opdrachtgever’ krijgt die). De wet uit 2016 (DBA dus) begon voorspoedig, maar liep al snel vast in de juridische modder en vervolgens in de Coronaperiode. De vorige regering pakte het weer op, maar kreeg de vaart er ook niet in en de nog even zittende regering probeerde het met een nieuwe regeling (de VBAR) die ook al niet op veel enthousiasme en medewerking kon rekenen.

De komende regering heeft weer andere ideeën. Sinds DBA ging de discussie eigenlijk vooral over vorm en inhoud van de overeenkomst tussen opdrachtgever en opdrachtnemer en hoe die overeenkomst stond t.o.v. wat er feitelijk op de werkvloer gebeurde. De komende regering gaat daar ook naar kijken, maar begint te kijken of de opdrachtnemer een echte ondernemer is, of althans: zich zo gedraagt. Is dat niet zo dan houdt de discussie daar al op: geen ondernemerschap. Is dat wel zo, dan wordt gekeken of de werkverhoudingen ook dusdanig zijn dat er sprake er is van een echte ondernemersverhoudingen.
Eigenlijk zijn we daarmee dan dus weer terug voor 2016, toen -wie herinnert het zich nog- bestond er de ‘zelfstandigheidsverklaring’. Dat was ook geen garantie, maar een goed begin. Wie zich verder wat wil inlezen kan ik Higherlevel aanraden. En deze ook.