Als het goed is weet iedereen inmiddels dat 2025 een overgangsjaar is: de nieuwe regels voor tegen (schijn-)zelfstandigheid gelden in 2025 al wel, maar er wordt nog niet met harde hand (= boetes) gehandhaafd, vakjargon: de ‘zachte landing’. Vanaf 2026 wordt dat dus anders: de handschoenen gaan uit, de zachte landing is exit en als het fout zit: naheffen + boete.
De Belastingdienst meldt dat ze inmiddels al bij bijna 1.000 bedrijven en organisaties op bezoek zijn geweest om de stand van zaken te controleren, dus er is echt iets aan het gebeuren nu. Als het nodig is: tijd voor actie dus!
We maken natuurlijk allemaal plannen voor volgend jaar, nou ja – allemaal… ;-). De Belastingdienst doet dat ook, een korte samenvatting van dat plan vind je hier. Ik vind het toch wel weer een opvallend plan: ‘verbinding’, ‘basis op orde brengen’, ‘verbeteren dienstverlening …’ en ‘investeren in werken met plezier’. Ik vraag me af hoe men dit gelezen zou hebben in – pak ‘m beet – de jaren ’60 vorige eeuw, of over 100 jaar. Dit is toch wel heel erg ’taal van deze tijd’ en dat hoort natuurlijk ook zo, tegelijk: wat is er mis met het ouderwetse boeven vangen? Toch? Maar goed, we nemen er nota van en slaan het op voor toekomstig gebruik. Eens kijken wat we ermee kunnen als iemand lastige vragen krijgt over zijn/haar aangifte; niet verbindend (genoeg) als antwoord?
Eén van de belangrijke zaken waaraan we de stand van de economie kunnen aflezen is de betalingstermijn: de tijd tussen het indienen van een factuur en de betaling daarvan. Die tijd is in 2025 langer geworden las ik. Oei! Kreeg in 2024 nog zo ’n 42% van de bedrijven de facturen binnen 30 dagen betaald, in 2025 daalde dit naar zo ’n 30%.
Iedere ondernemer weet: dat is een probleem, lang op je geld moeten wachten. Dan moet je dat of via je bank oplossen of via je leveranciers. Of via je privé bankrekening, dat kan natuurlijk ook nog.
We koersen af op een regering waar in ieder geval het CDA en D66 in zitten. Toch? Omdat die kans groot is, is het natuurlijk interessant (of belangrijk, zo je wilt) om eens te kijken naar wat die twee partijen nu hebben opgeschreven aan plannen, wensen en ideeën voor de komende vier jaren.
Ik hou me daarbij natuurlijk vooral bezig met het fiscale deel van al die mooie schrijfsels. Als je aan dit verhaal een paar lepels VVD toevoegt heb je – denk ik – een aardig idee wat ons de komende jaren te wachten staat. Doe er je voordeel mee.
Het nieuws over de Box3-perikelen blijft maar binnendruppelen (en dat zal nog vele jaren zo blijven) want afgelopen week werd bekend dat de Hoge Raad waarschijnlijk binnenkort een belangrijke uitspraak gaat doen. Als – als gevolg van de herrekening van de te betalen belasting onder de nieuwe regels – het inkomen verandert, kan er ook een herziening van de verdeling van dat inkomen over de fiscale partners geclaimd worden.
Dat klinkt ingewikkeld en dat is het ook, ik probeer het uit te leggen. Bij fiscale partners kunnen een aantal inkomensbestanddelen (zoals inkomen in Box 3) zo gunstig als mogelijk over die fiscale partners verdeeld worden bij de aangifte. Zo gunstig mogelijk moet je dan lezen als: zo goedkoop mogelijk. Toen de oude regels nog golden deden we dat natuurlijk, op basis van de cijfers die we toen hadden. Maar nu – met de nieuwe regels – hebben we dus misschien hele nieuwe en vooral: hele andere cijfers. Tot nu toe ging de Belastingdienst er van uit dat de eerder gekozen verdeling (met de oude cijfers dus) niet meer veranderd mocht worden en dat gaat de Hoge Raad dus nu wellicht/waarschijnlijk onderuit halen, dat mag wel. Het worden weer interessante tijden…..
In vroeger tijden noemden we die mensen ‘hoofd boekhouding’, tegenwoordig gaan ze als ‘Chief Financial Officer’ (CFO) door het leven (net zoals een ‘ober’ vroeger een ‘kellner’ heette). Die CFO ’s hebben natuurlijk een mening, een visie, een plan en dat is ook prima: daar zijn ze ook voor.
De CFO ’s zien een belangrijke ontwikkeling: de economische groei gaat weer wat toenemen, maar voor die groei zijn minder mensen (werknemers dus) nodig. Bij de banken weten ze dat al: daar vallen de komende tijd massa-ontslagen. Die ontwikkeling gaat zich in meer branches afspelen en een belangrijke factor daarin is …. (tromgeroffel)… AI. Dat wordt dus zoiets als zich afspeelde in de jaren ’60/’70 (mechanisatie) en in de jaren ’90/’00 (automatisering), voor wat er nu gaat gebeuren moeten we nog een woord bedenken. Ook in mijn vakgebied wordt zoiets voorspeld. Maar de slimmeriken onder ons weten daar wel raad mee…. Daarom zijn het ook slimmeriken natuurlijk.
De Belastingdienst is de laatste tijd bezig iedereen met vermogen in Box3 (boven de vrijstelling) een brief te sturen om erop te wijzen dat er eventueel teveel belasting is betaald en dat daar iets aan te doen is. Volgens de website ‘Jan de Belastingman‘ laten veel mensen dat ‘gedoe’ lopen, hoewel het misschien wel nuttig is om na te gaan of er ook in hun geval mogelijk te veel belasting Box 3 is betaald.
Het gaat, aldus de website vooral “om spaarders met grote tegoeden die nauwelijks rente ontvangen, beleggers die verliezen hebben geleden maar toch belasting betalen over een verondersteld rendement en particuliere vastgoedbezitters waarbij de WOZ waarde van woningen is gedaald. De bedragen variëren van enkele honderden tot zelfs duizenden euro’s per persoon per jaar aan te veel betaalde belasting”. Waarom schieten die belastingbetalers niet in de bezwaarhouding? Ze weten het niet, ze vinden het teveel gedoe of ze gaan er van uit dat de overheid zo netjes is om dat uit zichzelf te corrigeren. Ik las trouwens ook dat de 2e Kamer ervan baalt dat het niet is gelukt om de vrijstelling in Box3 in stand te houden. De overheid wil zo ’n € 2,55 miljard extra belastinggeld ophalen, onder andere door de vrijstelling in Box3 vanaf 2026 te verlagen.
Het is en blijft een lastig dingetje: moeten bedrijven betalingen met contant geld accepteren of niet? Nogal wat winkels, horecabedrijven en zelfs festivals hebben tegenwoordig ‘Pin only’-bordjes opgehangen en dat is in strijd met het feit dat contant geld gewoon een wettelijk betaalmiddel was, is en blijft.
De regering wil nu wettelijk afdwingen dat contant geld geaccepteerd moet worden, zij het met een maximum van € 3.000. Op dat wettelijke afdwingen komen er dan (natuurlijk, dit in immers NL) wel een rij uitzonderingen voor bijzondere gevallen.
We kennen natuurlijk de Belastingdienst en die Belastingdienst neemt besluiten op basis van de wet, de jurisprudentie en soms de logica. En soms ook….? Die besluiten zijn in de meeste gevallen niet gebaseerd op wat de belastingambtenaar zelf denkt (tenminste, dat mogen we hopen), die zijn gebaseerd op intern vastgestelde regels op basis van de wet, de jurisprudentie en de logica. Wie maken die intern vastgestelde regels?
Dat zijn al heel lang de ‘kennisgroepen’, groepen belastingambtenaren die samen uitzoeken en bepalen hoe iets in elkaar zit en wat de Belastingdienst daarvan vindt en hoe er gehandeld moet worden. Tot voor een aantal jaren was wat die kennisgroepen bedacht hadden (min of meer) geheim, maar dat is de laatste jaren aan het veranderen; wat die kennisgroepen hebben opgeschreven in de huisregelbijbel van de Belastingdienst wordt steeds vaker openbaar. De vraag is dan vervolgens: wat is de waarde van wat de kennisgroepen hebben bedacht? Per slot zijn ze geen rechters, ze zijn ‘slechts’ controleurs en speurders, een soort van politie dus eigenlijk, niet minder, maar ook niet meer. Sinds het begin van het publiceren van de standpunten van de kennisgroepen kijken we in ons vak natuurlijk ook naar of er al een standpunt ligt en zo ja, wat daar in staat. En of we het daar dan ook mee eens zijn! Feit is dat die standpunten steeds vaker in de praktijk de einduitkomst zijn omdat de weg naar de rechter voor de gemiddelde kleine ondernemer ondoenlijk is. Is dat een goede ontwikkeling? Tja.
Heel lang waren cryptovaluta (de Bitcoins enzo, je weet) niet of nauwelijks zichtbaar voor belastingdiensten, het hele gebied was toch een soort ‘Wilde Westen’ waar iedereen kon doen en laten wat ‘ie wilde. Je gooide er geld in en weg was het (voor het oog van degenen die daar eigenlijk wel graag zicht op wilden houden dan). Dat was natuurlijk dus ook jarenlang een doorn in het oog van alle instanties die er wel zicht op wilden hebben, zoals de Belastingdienst, de politie en aanverwanten.
De overheid is natuurlijk wel goed, maar niet helemaal gek – dus die ging op zoek naar mogelijkheden om dat Wilde Westen te temmen. In dat Wilde Wester gebruikten ze daar sheriff ’s enzo voor, in deze tijd hebben ze daar DAC8 voor uitgevonden. DAC8 een een verzameling regels waardoor (o.a.) de handelaren in cryptovaluta, net als banken en verzekeraars, alle informatie moeten opslaan en ter beschikking stellen aan de overheden. Gevolg: heb je dus crypto ‘s, dan weet de Belastingdienst dat, meestal. Heb je die crypto ’s in het verleden niet opgegeven op je belastingaangifte dan heb je dus een probleem vanaf 2026. Inkeren kan misschien nog….
