Henk

De overheid heeft weer eens pech: ze raken (minstens) 1,3 miljard Euro kwijt aan alerte en vasthoudende ondernemingen die het er niet bij lieten zitten.
Sinds een paar jaar (grofweg: na het Coronatijdperk) loopt de rente weer (wat) op en daar wilde vadertje Staat natuurlijk ook een graantje van meepikken via haar rente: de belastingrente. Belastingrente is rente die een belastingbetaler betaalt als hij/zijn de belastingschuld niet op tijd voldoet.

Voorbeeldje: over je inkomen van 2026 moet je halverwege 2026 de verschuldigde belasting betaald hebben, doe je dat niet (helemaal) dan loopt vanaf 01 juli de renteteller. Dat geldt voor particulieren, kleine ondernemers, maar ook voor de grotere zakelijke jongens onder ons die Vennootschapsbelasting betalen. Omdat het daar nogal eens om stevige bedragen aan belastingafdrachten wil gaan is die rente natuurlijk een aandachtspuntje voor de directie en de aandeelhouders. Bovendien: voor ons gewone stervelingen is de belastingrente 4% (ook al stevig), voor die grote jongens is die 8% (zo!). Althans: dat hadden ze in Den Haag zo bedacht, maar dat magge nie van de Hoge Raad: ‘niet evenredig en in strijd met het gelijkheidsbeginsel’. En dus gewoon ook 4% daar. Dat gaat de overheid dus zo ’n 1,3 miljard kosten, zo blijkt, maar dat gaan ze vast weer ergens anders vandaag halen, toch?

We zijn er met z ’n allen nou toch al een jaartje of 8 á 9 mee bezig, die belastingheffing over vermogen en het wil maar niet goed lukken dat beest weer in zijn hok terug te krijgen.
Want wat nu weer? Mensen hebben trucjes bedacht om die belastingheffing te verminderen of zelfs te vermijden (goh, wie had dat nou verwacht?).

In Den Haag zijn ze natuurlijk best slim (toch?), dus die trucjes moeten dan nog slimmer zijn dan die van hullie en zowaar: er zijn er een paar gevonden. En nee: niet je aandelen voor eindejaar verkopen en begin volgend jaar weer terugkopen en dus op 31 december alleen maar (laag belast) spaargeld hebben. Want dat mag niet.
Trucjes die veel ingewikkelder zijn dus. Voor de liefhebber.

Mooi nieuws voor de gepensioneerden onder ons met een bedrijfstakpensioen: in het nieuwe pensioenstelsel hoeft niet meer heel voorzichtig gerekend te worden en dus kunnen de sluizen bij een aantal fondsen open: +13%! Zo! Daarmee zijn alle kortingen van de laatste jaren nog lang niet ingehaald, maar we kijken het gegeven paard natuurlijk niet in de bek. Toch?

Maar…. het zal ook eens niet waar zijn, er glibbert ook weer een heftig addertje door het gras: de fiscalisering van de AOW. Korte uitleg: de AOW is -anders dan pensioenen dus- geen in het verleden gespaard geld, maar wordt betaald door wie nu inkomen heeft en belasting betaalt. En dat is al jaren een probleem omdat de ontvangen premies (veel) lager zijn dan de te betalen uitkeringen en dat probleem wordt er (door de vergrijzing) de komende jaren niet minder op.
Daarnaast: wie AOW ontvangt betaalt ook geen AOW-premie meer.
En dat is – vindt politiek Den Haag – allemaal niet langer financieel houdbaar. Die oudjes moeten maar gewoon gaan meebetalen aan hun eigen uitkering en dus: gewoon AOW-premie gaan betalen over hun AOW (+ pensioen). Dat gaat dus nogal eens tegen de 15% van het inkomen kosten als dat (ineens) doorgaat.
Zo gewonnen, zo geronnen. Waar kennen we dat van?

Als het goed is weet iedereen inmiddels dat 2025 een overgangsjaar is: de nieuwe regels voor tegen (schijn-)zelfstandigheid gelden in 2025 al wel, maar er wordt nog niet met harde hand (= boetes) gehandhaafd, vakjargon: de ‘zachte landing’. Vanaf 2026 wordt dat dus anders: de handschoenen gaan uit, de zachte landing is exit en als het fout zit: naheffen + boete.

De Belastingdienst meldt dat ze inmiddels al bij bijna 1.000 bedrijven en organisaties op bezoek zijn geweest om de stand van zaken te controleren, dus er is echt iets aan het gebeuren nu. Als het nodig is: tijd voor actie dus!

We maken natuurlijk allemaal plannen voor volgend jaar, nou ja – allemaal… ;-). De Belastingdienst doet dat ook, een korte samenvatting van dat plan vind je hier. Ik vind het toch wel weer een opvallend plan: ‘verbinding’, ‘basis op orde brengen’, ‘verbeteren dienstverlening …’ en ‘investeren in werken met plezier’. Ik vraag me af hoe men dit gelezen zou hebben in – pak ‘m beet – de jaren ’60 vorige eeuw, of over 100 jaar. Dit is toch wel heel erg ’taal van deze tijd’ en dat hoort natuurlijk ook zo, tegelijk: wat is er mis met het ouderwetse boeven vangen? Toch?
Maar goed, we nemen er nota van en slaan het op voor toekomstig gebruik. Eens kijken wat we ermee kunnen als iemand lastige vragen krijgt over zijn/haar aangifte; niet verbindend (genoeg) als antwoord?