Nieuws

Groot nieuws: de regelzucht van de overheid is eindig? Ik denk het niet, maar alles is meegenomen natuurlijk (en een kinderhand is snel gevuld ook): de regering heeft een lijst gemaakt van 218 overbodige regels en gaat er 97 van schappen. Mooie voorbeelden ook, van die overbodige regels.
Er is zelfs een aparte website gemaakt waarop we de ontwikkelingen kunnen volgen.

Inmiddels is diezelfde overheid natuurlijk elders weer bezig om het leven complexer te maken: de aanpak van witwassen en aanverwanten werkt nog niet goed genoeg en daarom ‘moet de aanpak beter‘, dus dan weet je het wel.

Paniek! Afgelopen week zag ik er zelfs een reportage over op TV (Radar, terug te kijken voor wie het wil)! Wat is er loos?
Mensen op zekere leeftijd met een eigen huis hebben vaak nog steeds (deels) een hypothecaire lening lopen waar ze niet op aflossen. Waarom dat zo? Simpel: wel rente betalen, maar geen aflossing en dat scheelt een stevige slok op de financiële borrel.
Edoch: probleem. Banken en andere hypothecaire financiers gaan de regels aanpassen waardoor die lening na (of tegen) de pensioendatum niet meer zo in stand kan blijven. En dat betekent dus: alsnog aflossen (terwijl het inkomen dus meestal lager is), of het huis verkopen.

Oei! Dat was het plan niet natuurlijk. Is er iets aan te doen? Aan de ontwikkeling zelf natuurlijk niet, maar wel aan de financiële situatie en de financiële verhoudingen in het huishouden. Zit je in zo ’n situatie: ga rekenen en laat je zo nodig goed adviseren voordat je financiële auto ineens op een blinde muur knalt.
Oh ja, en toch bezig met het eigen huis: al eens aan het funderingsrisicolabel gedacht?
Valt niet mee tegenwoordig, een eigen huis hebben.

Dat klinkt mooi, voor de zomervakantie. Die van 2026 zelfs! We zijn er dan ook pas sinds 2016 (en eigenlijk nog veel langer terug) mee bezig. Anyway, goed dat het toch gebeurt, dat wel. Echt oplossen gaan ze het natuurlijk ook (weer) niet, maar de chaos die er nu is is voor niemand goed. Zeker niet voor de zelfstandigen die maar in onzekerheid blijven hangen over wat ‘Den Haag’ nou gaat regelen.
We zijn in blijde afwachting…….

Ook de overheid wil graag met de tijd meegaan, probeert ons meer inzicht te geven in (de oorzaken en gevolgen van) beleid en zet dus een aantal zaken in een handig grafiekje op een dashboard met de mooie titel: ‘Blik op beleid”.
Mooi toch? Compleet is het allemaal zeker nog niet (ik heb wel een paar suggesties…), maar een goed begin is zeker meer dan het halve werk.

In oude tijden ging je naar de bank (of nog eerder zelfs naar een -soort van- pandjeshuis) als je geld wilde lenen. Of naar de woekeraar op de hoek natuurlijk, die bestonden toen ook al (check bijvoorbeeld de Bijbel). Sinds een decennium of twee komen er steeds meer niet-bancaire FinTechs op de markt, bijvoorbeeld Bridgefund (bekend van de vele radioreclames).
Bij banken weten we ongeveer wel hoe het werkt, maar hoe werkt dat nou bij zo ’n FinTech? Waar haalt die zijn geld vandaan en wat doet ‘ie er dan vervolgens mee?

De Telegraaf dook eens in de cijfers van BridgeFund en de Accountant vatte de cijfers en conclusies samen. Best interessant eigenlijk, zowel voor degene die geld uitleent aan BridgeFund als voor degene die er geld wil lenen. Ik zag iemand in de reacties reageren met ‘Bubbeltje, bubbeltje aan de wand, wie is de eerste die valt door de mand’. Of dat ook gaat gebeuren zo? Ik weet het ook niet. Een interessant fenomeen is het wel. Net als cryptovaluta. En het steeds verder oprukken van het digitale betalingsverkeer.

De Knab-bank onderzoekt sinds een paar jaar de stand van zaken op de kleine zelfstandigenmarkt en levert tegelijk het ‘uurtarievenboekje’ waarin je jezelf qua uurtarief kunt vergelijken met wat je concullega’s zeggen (!) dat ze rekenen aan hun klanten. Het verschil tussen vragen en krijgen is natuurlijk altijd wel een puntje in dit soort onderzoeken, maar ik zou zeggen: doe er je voordeel mee.

De uurtarieven stijgen weer, volgens het onderzoek, het gaat dus best weer redelijk goed in zelfstandigenland. Wat minder goed gaat zijn de regels vanuit de overheid en dan met name de regels die de schijnzelfstandigheid proberen in te perken, dat leidt allemaal tot onzekerheid bij opdrachtgevers.

De Belastingdienst is zo vriendelijk geweest om ons als belastingadviseurs en aanverwanten mee te nemen in de resultaten van de controlesteekproeven die ze op aangiften doen. Dan kunnen we zien of al dat gecontroleer ook iets oplevert en zo ja, hoeveel. Ik zou jullie graag mee laten kijken in al die cijfers (want die zijn natuurlijk best interessant), maar dat kan niet: de cijfers zijn niet openbaar.

Die steekproeven zijn natuurlijk niet helemaal willekeurig, zo gek zijn ze bij de Belastingdienst nou ook weer niet. Ze weten daar -met eeuwenlange ervaring- heel goed waar ze moeten zoeken naar belastingbetalers die er zo hun eigen fiscale regels op nahouden. De steekproeven richten zich dus met name op zaken die afwijken van de gebruikelijke paden: niet logische aftrekposten, inkomsten die wel zichtbaar zijn, maar niet in de aangifte van de geachte belastingplichtige e.d.
Bij de Inkomstenbelasting gingen die steekproeven in 2022-2023 over in totaal bijna 2,6 miljoen aangiften. Dan verwacht je (ik tenminste wel) dat dat met name ondernemers betrof, maar dat is dus niet zo: meer dan de helft van die steekproeven was juist bij niet ondernemers. Wel is het dan weer zo dat van al die steekproeven er bij 24% van de ondernemers correcties kwamen (wat in totaal ongeveer € 1,6 miljard opleverde), bij niet ondernemers was dat 6% (ongeveer € 0,5 miljard). En wat vinden onze vrienden van de Belastingdienst zou zoal? Het opvoeren van onzakelijke kosten spant de kroon: 43%. Het niet opgeven van (alle) omzet was een goede tweede met 36%, ook hoog scoorden: privégebruik (auto) en het (onterecht) claimen van de Zelfstandigenaftrek).
Bij de Omzetbelasting werd ruim € 1 miljard ‘gevonden’ bij in totaal zo ’n 24% van alle steekproeven, bij de Loonheffing ongeveer € 0,5 miljard (11% steekproef) en bij de Vennootschapsbelasting leverde 17% van de steekproeven een resultaat op voor in totaal zo ’n € 0,7 miljard.

Wat je er ook van mag vinden, over schenkingen (en erfenissen) moet belasting betaald worden: het erf- en schenkingsrecht. Naar goed Nederlands gebruik zijn er natuurlijk wel vrijstellingen en daar wordt (ook naar goed Nederlands gebruik) grif gebruik van gemaakt. Een van die vrijstellingen geldt voor schenkingen aan kinderen en die vrijstelling is per kind een kleine € 7.000 per jaar terwijl de vrijstelling voor anderen een kleine € 3.000 per jaar is. Verschil dus zo’n € 4.000, de extra vrijstelling.

Die extra vrijstelling bestaat al een ruime eeuw (1917) en ambtenaren van het ministerie van Financiën stellen voor daar nu een einde aan de maken onder het motto ‘niet meer van deze tijd’. Wat lees ik in dat plan? Blijkbaar wordt er per jaar zo ’n 183.000 exact keer gebruik gemaakt van die (extra) vrijstelling en zo ’n 50.000 keer wordt er meer geschonken, maar wordt van de extra vrijstelling wel gebruikt gemaakt. Dus – even rekenen – 233.000 keer per jaar maal zo ’n € 4.000 is een ruime € 900 miljoen aan (extra) schenkingen. Wat betalen we dan zoal over die schenkingen? Als ze niet al te groot zijn 10%, dus deze extra vrijstelling levert de overheid jaarlijks zo ’n € 90 miljoen minder inkomsten op aan belastingen.
Zo! Wie het kleine niet eert …..
En voor het geval je je dat nu afvraagt: inderdaad, die extra vrijstelling afschaffen scheelt de schenker per schenking dus € 400. Dat zal ons leren! Toch? Want wie (jaarlijks) € 4.000 kan missen kan geen € 400 extra missen? Of we maken er dan € 3.600 van + € 400 naar de fiscus?

Vorige week is de nieuwe regeringsploeg geïnstalleerd, (min of meer) ongeschonden door de 2e kamer gekomen en dus kunnen ze aan de slag. Wat zijn ze allemaal van plan dan? Wie een korte samenvatting voor het fiscale en financiële gebied wel handig vindt om door te nemen, uit te knippen en in te lijsten: hier is zo ’n samenvatting.

Voor de echt geschiedkundigen onder ons: uitknippen en vooral bewaren en na een jaartje of vier eens kijken wat er van terecht is gekomen?

De 2e Kamer heeft nu echt gestemd over de Box3-plannenvanaf 2027 (of wordt het 2028?) en er was een meerderheid voor, of althans: alle ingrijpende en afwijkende amendementen kregen geen meerderheid. Dan moet straks de 1e Kamer er natuurlijk ook nog een plasje over doen, maar de komende regering is (ook) voor het plan dus dat zal dan wel goed gaan. Oftewel: we kunnen gaan nadenken over hoe we dat vanaf 2027, 2028 gaan regelen; wat is slim goedkoop?

Of hoeven we dat niet? Want eigenlijk vindt de 2e Kamer het hele plan maar niks en vinden ze daar dus ook dat de nieuwe regering met een beter plan moet komen voor 2028. Goed plan! In de discussiegroepen op mijn vakgebied wordt al tijden gewikt en gewogen over de plannen en met name twee belangrijke zaken daarin: 1) het niet kunnen aftrekken van werkelijk gemaakte kosten en 2) het belasten van nog ongerealiseerde winsten. Bij die twee aspecten kun je principieel een gedachte hebben, politiek ook natuurlijk. Maar het gaat vooral om de juridische houdbaarheid van die twee zaken, met in gedachten waar het allemaal mee begon: het kerstarrest van de Hoge Raad in 2021. Juristen zijn nu al bezig rechtszaken voor te bereiden over met name deze twee punten!
Hoe belangrijk is dit nou eigenlijk, want in de dagbladen e/o op TV zie je over dit punt erg weinig (op internet overigens des te meer). Misschien helpt dit tabelletje van het CBS? Best veel huishoudens hebben met deze problematiek te maken, nu al – maar straks des te meer.