Henk

Andere regering: andere ellende en ook weer andere kansen.
Jetten I gaat de regels voor het wel/niet zijn van (schijn-)zelfstandige aanpassen. Hoe precies weten we nog niet, maar het lijkt erop dat in de beoordeling het gewicht van hoe het er op de werkvloer precies aan toe gaat minder wordt en het gewicht van de keuze en situatie van de zelfstandige zwaarder gaat meewegen. Zo zal iemand die per se zelfstandige wil zijn eerder ook zelfstandige mogen zijn.

Een belangrijke reden voor deze aanpassing van beleid is het gegeven dat steeds meer bedrijven in de knel komen omdat ze noodzakelijk werk niet meer kunnen (laten) doen omdat de zelfstandigen die dat voorheen deden toch echt niet in loondienst willen.
Er komt een zelfstandigentoets en een werkrelatietoets en die moeten samen met een minimum uurtarief (€ 38?) en een zelfstandige met de nodige eigen voorzieningen (arbeidsongeschiktheid en oudedag) gaan bepalen hoe het allemaal zit. Dit betekent dus nu ook dat de opgestarte strengere controles weer zijn ‘afgeschaald’ in afwachting van de nieuwe regels, het ‘moratorium’ is dus feitelijk weer terug onder een andere naam.
De wet DBA, waar al dit gedoe mee begon, werd op 01 mei 2016 ingevoerd en we gaan dus binnenkort het tweede lustrum ‘vieren’ van de pogingen van de overheid om dit beest in een hok te krijgen, met alle onzekerheden en onduidelijkheden van dien. Mooi gewerkt pik!

Schreef ik de vorige keer nog dat alles rond Box3 vanaf 2028 definitief geregeld was, mooi niet dus. De nieuwe regering heeft de keutel van haar voorganger door de plee getrokken en gaat opnieuw nadenken. Logisch, de kritiek op de nieuwe wet is bepaald niet mals en de toekomstige rechtszaken ertegen bepaald niet kansloos, op zijn minst tijd- en geldrovend. Dan dus nog maar even niet, dacht de nieuwe StasFin.

Inmiddels had de nieuwe regeling ook zelfs de pers in de VS gehaald en begint de financiële sector te vrezen voor massale kapitaalvlucht naar het buitenland. Net zoals nu blijkt dat de nieuwe Box3 (mede) tot gevolg heeft dat huiseigenaren massaal hun verhuurde panden op de markt blijven dumpen omdat de rentabiliteit beneden het nulpunt daalt.
Toch best lastig, fiscale zaken goed regelen. Wat dan weer scheelt is dat degene die dat moest gaan regelen, mw. Nathalie van Berkel, met de staart tussen de benen is vertrokken. Er is inmiddels een nieuwe StasFin gevonden: Eelco Eerenberg. Die heeft blijkbaar wel een kloppend cv, waarop we overigens geen speciale kennis en/of ervaring op het fiscale terrein aantreffen. Owjee….

Ik schreef er hier al eens eerder over: in 2001 heeft de overheid besloten dat de fiscale aftrek van hypotheekrente maximaal 30 jaar mag duren en dus is er vanaf 2031 voor iedereen met hypothecaire renteaftrek een probleem: exit aftrekpost. Sinds die tijd lopen veel hypothecaire leningen dan ook 30 jaar, na die 30 jaar is het of aflossen (als al niet gedaan) of opnieuw een lening afsluiten. Heel lang duurt dat niet meer, 2031 is nu nog zes jaar weg.

Nu.nl tikte er ook maar weer eens een alarmerend stukkie over: ‘dat wordt chaos voor miljoenen huishoudens’. Ja, echt? En het grootste probleem? Dat is dat de Belastingdienst de historie van die miljoenen huishoudens met eigen huis en hypothecaire lening sinds 2001 nooit heeft vastgelegd! Of althans: wel vastgelegd natuurlijk (want dat zit in ieders aangifte Inkomstenbelasting), maar niet door de tijd heen bewaard. En dus… kan vanaf 2031 de Belastingdienst niet controleren of de afgetrokken hypothecaire rente nog wel aftrekbaar is.
Je hebt vanaf nu dus nog een kleine vijf jaar om je voor te bereiden op de zich dan ontvouwende en maatschappijontwrichtende fiscale chaos. Noodpakket!

‘We’ zijn er al sinds 2016 (wet DBA) mee bezig (eigenlijk natuurlijk al veel langer): het vaststellen van het verschil tussen een echte zelfstandig ondernemer en een onechte, de ‘schijnzelfstandige’. De echte ondernemer krijgt wat fiscale voordelen + de nodige administratieve en fiscale verplichtingen, de onechte krijgt problemen (of beter: zijn ‘opdrachtgever’ krijgt die). De wet uit 2016 (DBA dus) begon voorspoedig, maar liep al snel vast in de juridische modder en vervolgens in de Coronaperiode. De vorige regering pakte het weer op, maar kreeg de vaart er ook niet in en de nog even zittende regering probeerde het met een nieuwe regeling (de VBAR) die ook al niet op veel enthousiasme en medewerking kon rekenen.

De komende regering heeft weer andere ideeën. Sinds DBA ging de discussie eigenlijk vooral over vorm en inhoud van de overeenkomst tussen opdrachtgever en opdrachtnemer en hoe die overeenkomst stond t.o.v. wat er feitelijk op de werkvloer gebeurde. De komende regering gaat daar ook naar kijken, maar begint te kijken of de opdrachtnemer een echte ondernemer is, of althans: zich zo gedraagt. Is dat niet zo dan houdt de discussie daar al op: geen ondernemerschap. Is dat wel zo, dan wordt gekeken of de werkverhoudingen ook dusdanig zijn dat er sprake er is van een echte ondernemersverhoudingen.
Eigenlijk zijn we daarmee dan dus weer terug voor 2016, toen -wie herinnert het zich nog- bestond er de ‘zelfstandigheidsverklaring’. Dat was ook geen garantie, maar een goed begin. Wie zich verder wat wil inlezen kan ik Higherlevel aanraden. En deze ook.

Ja, ‘de’ tussen aanhalingstekens, want we weten allemaal: daar gaat nog wel het een en ander in veranderen. Het is -om een bekend politicus te citeren- een openingsbod. Maar goed, ook een openingsbod is belangrijk om te kennen, dus verwijs ik hier ook naar een opsomming van de inhoud van dat openingsbod. Tenminste, voor zover dat de financieel/fiscale plannen betreft, dat is al ingewikkeld genoeg.

Er zitten een paar potentieel leuke dingen in, maar toch vooral dingen die het leven de komende jaren duurder gaan maken. De meest bizarre daarvan? We gaan dus en ‘vrijheidsbijdrage’ betalen, een extra belasting bedoeld voor het bewaken van onze vrijheid. We is dan wij als burgers, bedrijven gaan daar niet aan meebetalen. Tenminste: niet direct via de winstbelasting, maar wel indirect via een verhoging van de Aof‑premie. De Aof-premie is de premie die werkgevers voor hun personeel betalen voor de arbeidsongeschiktheidsverzekering. Pardon? Wie verzint er zoiets?
Anyway: loop eens door wat je kunt verwachten, streep daar van weg wat toch niet doorgaat (drie keer raden in welk verkiezingsprogramma je daarvoor het beste kunt kijken), pas eventueel je gedrag en je plannen aan en we kunnen weer door met ons leven.