De zoektocht van onze overheid naar de grens tussen zelfstandige en schijnzelfstandige duurt voort. Kort geleden heeft de Tweede Kamer besloten dat een uurtarief van minder dan € 38 per uur (ex btw natuurlijk) een ‘ernstig vermoeden van dienstbetrekking’ (dus loondienst, oftewel: schijnzelfstandigheid) betekent. Alle beetjes duidelijkheid in dit oerwoud helpt natuurlijk, dus ook dit.
In mijn vakpers worden dan natuurlijk gelijk weer de problemen opgezocht die bij dit idee horen: wat doen we dan bij stuksprijs of vaste prijs? Tja. En wat te doen bij een overeengekomen prijs voor een klus waarvoor geen uren apart genoemd worden? En wat ….
Nou ja, we snappen het al: dit gaat alleen werken bij typische uurtje-factuurtjesklussen. Op naar de volgende oplossingen dus…. Interessant gegeven dan weer wel: het inroepen van deze regel is alleen toegestaan voor de werknemer opdrachtnemer, dus niet voor het UWV of de Belastingdienst. Huh?
Opvallend dan weer wel: het aantal zelfstandigen groeit blijkbaar weer, voor het eerst in zo ’n 2,5 jaar. De daling in die 2,5 jaar had natuurlijk vooral ook te maken met de hele (schijn-)zelfstandigendiscussie, werkgevers opdrachtgevers keken wel uit en blijkbaar is die storm weer grotendeels over.