Je weet het vast (of niet natuurlijk, bij deze dan): sinds medio 2008 is de Wet ter voorkoming van Witwaspraktijken en de Financiering van Terrorisme (WWFT) van kracht. Door die wet moeten allerlei instanties (waaronder ook ondergetekende) het handelen van hun klanten doorlichten op mogelijk strafbaar (of bijzonder afwijkend, ongebruikelijk) financieel gedrag, zeg maar: opsporingsambtenaar spelen zijn. Daar zijn bij banken, verzekeraars, notarissen, accountants, belastingadviseurs e.d. inmiddels tienduizenden mensen mee bezig en dat kost dus heel veel tijd en daarmee dus ook: geld.
De Algemene Rekenkamer heeft er onderzoek naar gedaan en wat blijkt: het kost dus bakken met geld (uiteraard doorberekend aan u als klant – alleen al banken geven er jaarlijks zo ’n 1,6 miljard extra aan uit) en het effect blijkt niet of nauwelijks meetbaar. Banken en dergelijke moeten wel: doen ze het niet (goed genoeg) dan krijgen ze torenhoge boetes. Dus als je je afvraagt: waarom is mijn bankrekening zo duur, dat komt dus echt niet alleen door de hebberigheid van de aandeelhouders, de managementlagen en consultants.
Laten we eens kijken of de regering met dit rapport iets gaat doen. Gokje? Lijkt me sterk.